Τι κι αν καθυστέρησα τόσες μέρες…δικαιολογούμαι! Προσπαθώ ακόμα να συνέλθω από το νέο show των Anorimoi στην πόλη της Θεσσαλονίκης! Ίσως αυτή τη φορά να ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο. Με ένα σχεδόν 2ωρο, μεγαλειώδες, και επικ(αιρ)ό show, οι Anorimoi δε σταμάτησαν να μοιράζουν χαμόγελα και γέλιο.

Με μια ελαφρώς καθυστερημένη έναρξη, όπως γίνεται πλέον τα Σάββατα, λόγω γενικότερα “περίεργης” μέρας για τους Θεσσαλονικείς, το 8Ball Club ξεκίνησε να γεμίζει κυρίως από νεότερες ηλικίες! Δε θα τολμήσω να σχολιάσω την εισαγωγή του Κόμη Vargsteiner…Conan εισαγωγή με διασκευασμένη τη λογοδιάρροια του Joey DeMaio κατά τις εμφανίσεις των Manowar στη Θεσσαλονίκη, και τα γέλια δεν είχαν σταματημό. Ένας Νεκροπεθαμένος, ο οποίος εξαφάνισε από πάνω του, εμένα στην ηλικία των 12 ετών, έχοντας χάσει σχεδόν 50 κιλά, τα οποία μάλλον μοίρασε από δω κι από κει, και τον Τραμπάκουλα ως αποδέκτη μεγάλου μέρους αυτών. Πολλά πειράγματα και γενικότερα μεγάλα κέφια από τη μπάντα, σε μια βραδιά με καλό κλίμα και καλό ήχο (επιτέλους φυσιολογικές εντάσεις). Πάντως εύκολα μπορεί να συμπεράνει κάποιος πώς δεν έχουμε να κάνουμε με μια απλή σατιρική μπάντα, καθώς και μουσικά είναι πολύ καλοί. Ίσως ο μοναδικοί ήσυχοι της βραδιάς να ήταν ο Κουράδας με το τρομερά ήρεμο κοπάνημα του drumset και o Σατριγιάννης που έκανe κόσμο να κοιτάει το μήκος του μαλλιού του αρχικά και αργότερα τις τεχνικές του στην κιθάρα. Ο κύριος Ταφοπλάκιουμ, και μόνο που βρίσκεται στη σκηνή σου δημιουργείται χαρά καθώς παίζει να έχει τους πιο εντυπωσιακούς μορφασμούς όλων των ομορφόπαιδων της μπάντας. Πάντως, μεγάλη χαρά, μου προξένησε το γεγονός, ότι πολλοί ήταν αυτοί που εισάκουσαν την προτροπή μου, και να μη φέρουν τις γυναίκες τους καθώς κινδύνευαν να τις χάσουν από την αστείρευτη γοητεία και σεξουαλικότητα των Anorimoi…η πλήρης ονείρωξη είναι μάλλον αυτή η μπάντα!

Anorimoi:

01. -Intro-
02. Ένα κεφτεδάκι τόσο δα
03. Καμικάζι
04. Ο κάλος
05. Φονιάς δονητής
06. Άσε κάτω το δίκανο γιαγιά
07. Εκείνον
08. Η χειρότερη μέρα ever
09. -Προσευχή-
10. Μπουγιουρντί κιοφτέ τουτού γκρεμός
11. Ο πανίσχυρος μεγιστάνας των ninja
12. Σκάσε ηλίθια
13. Διακοπές στο βάλτο
14. Ο Τραμπάκουλας είναι ο Αγ. Βαλεντίνος
15. -Ποίημα 1-
16. Κάμα Σούτρα
17. Gameboy
18. Καλά να πάθεις
19. Σπερματοζωάριο
20. -Σατριγιάννης’ solo-
21. -Ποίημα 2-
22. Τεντυμπόης στα 8023. SOS απ’το WC
24. Βαζελίνη
25. Καριόλα
26. Στο πρώτο ραντεβού

Αρκετά νωρίτερα, οι μπάντες των Parafernelia και Full Throttle είχαν φροντίσει να ζεστάνουν τη βραδιά. Άτυχοι της βραδιάς οι Full Throttle, οι οποίοι και τον ήχο δεν είχαν με το μέρος τους, αλλά και μείνανε για λίγο χωρίς την κιθάρα τους, αφού τους έσπασε μια χορδή. Παρόλα αυτά, το γεγονός πως είδα γυναίκα στο μικρόφωνο και συνειδητοποίησα πως δεν άκουγα τα κλασσικά “γλυκά” φωνητικά, αλλά γρεντζάτα και “αρχιδάτα” (σ.σ.: να ζητήσω συγγνώμη για το λεξιλόγιο?), με ήχο να κυμαίνεται πολύ πιο κοντά σε αυτόν των Motorhead, σε μια ίσως πιο επική μορφή, μου κίνησε τρομερά την προσοχή. Τρομερή πάντως και η σχέση με το κοινό, και ήταν αυτό το οποίο γενικότερα ανέβασε τη διάθεση του κόσμου, που έδειχνε από την πρώτη στιγμή πώς ήρθε για να περάσει καλά.

Τη σκυτάλη πήραν οι Parafernelia, με το πολύ ανεβαστικό τους rock ‘n’ roll, που τιμάει κατά την προσωπική μου άποψη τον καθαρά αμερικάνικο ήχο. Φάνηκε πώς έχουν αρκετές live εμφανίσεις στην πλάτη τους, παρά το νεαρό της ηλικίας τους, ενώ αξιοπρόσεχτο είναι το γεγονός πώς ο τραγουδιστής…κάτι έχει…δεν είναι καλά…πολύ ενέργεια…πάρα πολύ ενέργεια…και καλά κάνει! Μοναδικό ίσως αρνητικό της εμφάνισης τους, κάτι που δε θα χρειαστεί να επαναλάβω, αλλά μόνο να επισημάνω…οι συναυλιακοί χώροι δεν είναι για έκφραση πολιτικών ιδεών ή παρόμοιων ιδεών…

Parafernelia:

Κατά τα άλλα όμορφο σαββατιάτικο βράδυ, που δυστυχώς έμελλε να λήξει αργά, με αποτέλεσμα κάποιοι να δυσκολευτούμε στις μετακινήσεις μας…αλλά χαλάλι, άξιζε και με το παραπάνω

Υ.Γ. όπως βλέπετε δεν υπάρχουν φωτογραφίες από τη βραδιά αυτή καθώς είχα φροντίσει πολύ νωρίτερα να ξεχάσω τη φωτογραφική μου μηχανή στο σπίτι!