Η Κύπρος φέτος είχε την τιμητική της, αφού μετά το Power of the Night, ένα ακόμα festival ήρθε για να ταράξει τα νερά της μεταλλικής κοινότητας του νησιού. Το festival Metalmorphosis έχει ως σκοπό να διεξάγεται κάθε χρόνο και να γίνεται όλο και καλύτερο. Εμείς από την πλευρά μας δεν έχουμε παρά να του ευχηθούμε τα καλύτερα και ότι θα το στηρίξουμε με όποιον τρόπο μπορούμε.

Ας περάσουμε όμως στην μικρή περίληψη της βραδιάς.

Δυστυχώς κάποιες υποχρεώσεις δεν μου επέτρεψαν να φτάσω στην ώρα μου στο χώρο διεξαγωγής του festival, με αποτέλεσμα να χάσω το πρώτο συγκρότημα, τους Frozen Illusion.  Έφτασα κατά τις 20:00, όταν ήταν στην σκηνή οι Sonik Death Monkey,  σχεδόν έτοιμοι να ξεκινήσουν το show τους.

Από την ημέρα που είχα μάθει τον χώρο όπου θα γινόταν η συναυλία είχα κάποιες επιφυλάξεις. Βλέπετε τα αμφιθέατρα κρύβουν κινδύνους σε τέτοιες διοργανώσεις και κυρίως όταν συμμετέχουν τοπικά ή μικρά συγκροτήματα. Είναι άσχημη εικόνα να δίνει τα πάντα ένα συγκρότημα πάνω στην σκηνή και από κάτω να έχει με το ζόρι 20-40 άτομα, ενώ οι υπόλοιποι να κάθονται στις καρέκλες του αμφιθεάτρου και να τους χαζεύουν…

Πάντως οι Sonik Death Monkeys δεν αντιμετώπισαν τόσο σοβαρό πρόβλημα. Αν και η μουσική τους δεν είναι στα γούστα μου, το groove thrashcore που παίζουν πόρωσε αρκετούς παρευρισκόμενους, οι οποίοι έκαναν αρκετό moshing και έπεσε αρκετό ξύλο! Τα παιδιά του συγκροτήματος φάνηκε να διασκεδάζουν την εμφάνιση τους, αλλά και την ανταπόκριση του κοινού, και αυτό από μόνο του πρέπει ήταν μια πολύ μεγάλη ικανοποίηση για τα μέλη των Sonik Death Monkey.

Την σκυτάλη πήρανε οι Terminal Disease, οι οποίοι αποτελούνται από τέσσερα μέλη, εκ των οποίον ο κιθαρίστας George Haigaz Yildizian και ο μπασίστας  Khatch είναι αδέλφια. Μουσικά δεν τους γνώριζα, αλλά ήξερα ότι κινούνται στο thrash. Και αυτό ακριβώς πρόσφεραν! Ποιοτικό και πορωτικό thrash από αυτό που σε κάνει να ξεσηκώνεσαι. Το moshing συνεχίστηκε και στους Terminal Disease, οι οποίοι όμως φάνηκαν κάπως σφιγμένοι στην σκηνή. Περίμενα περισσότερη κίνηση από αυτούς είναι η αλήθεια. Σε κάποια φάση μου φάνηκε ότι άκουσα μερικά λαθάκια στο παίξιμο τους, τα οποία όμως μάλλον οφείλονταν στην θέση στην οποία βρισκόμουνα. Όταν αντιλήφθηκα ότι κάτι πηγαίνει στραβά, μετακινήθηκα και στα τελευταία 3 κομμάτια όλα ήταν εντάξει.  Οι Terminal Disease είναι μια μίξη Slayer με φωνητικά Exodus! Καταλαβαίνετε λοιπόν τι γινόταν. Παίξανε δικά τους κομμάτια, αλλά και διασκευές με το Angel of Death να μας παίρνει τα μυαλά στο τέλος.

Στην συνέχεια, και ενώ περίμενα να δω τους Under the Number, τελικά προς μεγάλη μου έκπληξη εμφανίστηκαν οι Sorrowful Angels στην σκηνή. Οι Angels πρέπει να ήταν πάρα πολύ χαρούμενοι για την συμμετοχή τους στο φεστιβάλ, και αυτό φαινόταν από διάφορες κινήσεις τους. Πχ έκαναν έναν mini διαγωνισμό και δώσανε από ένα demo στους 100 πρώτους που θα φτάνανε στον χώρο της συναυλίας (θα ήμουν και εγώ ανάμεσα σε αυτούς, αλλά… αχ αυτές οι υποχρεώσεις!).

Βγήκαν στην σκηνή λοιπόν οι Sorrowful Angels και έδωσαν ένα υπέροχο show, με πολύ δύναμη και ενέργεια. Αλλά εδώ έγινε αυτό που περίμενα να δω στα προηγούμενα συγκροτήματα! Οι Angels έπεσαν «θύματα» του αμφιθεάτρου! Προφανώς οι περισσότεροι φίλοι που βρίσκονταν στον χώρο θέλησαν να φυλάξουν δυνάμεις για τους Rotting Christ, αλλά δεν δικαιολογείται να δίνει τα πάντα το συγκρότημα στην σκηνή και ο κόσμος να κάθεται και να χαζεύει… Κρίμα για την πολύ καλή εμφάνιση που έκαναν τα παιδιά, ελπίζω να μην τους πείραξε και να επισκεφτούν ξανά το νησί μας…

To setlist τους ήταν το εξής:

- Second Life

- Final Win

- Laws of Deceit

- Long Stay

- Ship in your Trip

- Suicidal Manners

- Mourn (διασκευή από Apoptygma Berzek)

- Red Sunrise

- Leaving Earth (διασκευή από Code 64)

- Denial

- I’m Home

H μεγάλη ώρα που όλοι περιμέναμε έφτασε. Στην σκηνή ανέβηκαν οι Rotting Christ, για να ετοιμάσουν τα όργανα τους. Πήρα θέση σε όσο καλύτερο σημείο μπορούσα, ώστε να βλέπω την σκηνή, αλλά και για να αποφύγω το ξύλο που θα έπεφτε (εγγυημένα), καθώς η ηλικία μου δεν επιτρέπει τέτοια πράγματα. Τότε είδα τον Σάκη να κουτσαίνει και λίγο αργότερα να μπαίνει μια καρέκλα στην μέση της σκηνής. Κατάλαβα ότι υπήρχε πρόβλημα με τον frontliner των Christ και ευχόμουν να μην είναι σοβαρό, πρώτα για τον ίδιο και μετά για την συναυλία.

Η ώρα έφτασε και οι Rotting ανέβηκαν στην σκηνή, ενώ ο Σάκης έφτασε τελευταίος με πατερίτσες! Έκατσε στην καρέκλα του, μας χαιρέτισε και στην συνέχεια ζήτησε συγνώμη για την εμφάνιση του, αλλά προτίμησε να παίξει έτσι (με σπασμένο πόδι) παρά να ακυρώσουν την εμφάνιση τους, και αυτό είναι κάτι που τους τιμά! Ακόμα μια απόδειξη ότι το καλύτερο Ελληνικό συγκρότημα παραμένει προσγειωμένο, παρά της αντίθετες φημολογίες!

Η αρχή έγινε με το Aealo και ο χαμός που έγινε στο κοινό ήταν λογικός. Δεύτερο κομμάτι ήταν το Athanati Este με το οποίο το moshing επανήλθε στον χώρο μπροστά από την σκηνή, ποιο δυνατό από ποτέ. Το Fire Death and Fear πήρε σειρά, για να σταματήσουν αμέσως μετά πρώτα απ’ όλα για να ευχαριστήσουν τους διοργανωτές, τα συγκροτήματα που παραβρέθηκαν και φυσικά τον κόσμο, αλλά και για να ανακοινωθεί ότι το φεστιβάλ ήταν ένας μικρός φόρος τιμής στους νεκρούς μουσικούς του 2010, με κορυφαίο όλων τον Ronnie James Dio. Τότε οι Rotting Christ άρχισαν να παίζουν το Holy Diver και την στιγμή που έμπαινε η φωνή του Dio στο τραγούδι, ο Σάκης πλησίασε το μικρόφωνο και εγώ γούρλωσα τα μάτια μου! Αλλά ο Σάκης δεν τραγούδησε, απλά είπε ότι «δεν μπορεί να τραγουδήσει έτσι» και το κοινό έριξε πολύ γέλιο.

Αμέσως μετά οι Rotting Christ έκαναν την αναφορά τους στο παρελθόν με τα King of a Stellar War, Sign of Evil Existance και Fgmenth Thy Gift να σκορπούν τον πανικό.

Στο τελείωμα είχαμε Xaos Geneto, Phobos Synagogue, Noctis Era, In Domine Satani, Nemesis και Threnody.

Φυσικά είχε και encore το οποίο ήταν μόνο ένα κομμάτι, το Non Serviam, υποθέτω λόγο της κατάστασης του Σάκη, ο οποίος παρά τον πόνο του, έπαιξε όρθιος τα 2 τελευταία κομμάτια της συναυλίας.

Ήταν μια καταπληκτική εμφάνιση των Rotting, παρά το γεγονός ότι ο Σάκης ήταν καθηλωμένος. Το μόνο που με παραξένεψε ήταν ότι δεν ακούστηκε τίποτα από το Dead Poem. Αλλά δεν πειράζει, με αποζημιώσανε αλλιώς. Τώρα απλά θα περιμένω την επόμενη φορά που θα μας έρθουν.

Το setlist τους:

-Aealo

-Eon Aenaos

-Athanatoi Este

-Fire,Death and Fear

-King of a Stelar War

-The sign of Evil Existence

-Fgemnth thy Gift

-Xaos Geneto

-Phobos Synagogue

-Noctis Era

-In Domine Satani

-Nemesis

-Threnody

-Non Serviam

Συμπέρασμα της βραδιάς ήταν ότι το φεστιβάλ δεν είχε να ζηλέψει σε τίποτα άλλες χώρες όσον αφορά την διοργάνωση. Κόσμος αυτή τη φορά ήταν αρκετός (υπολογίζεται γύρω στα 700-750 άτομα) ίσως γιατί υπήρχαν και λεωφορεία από τη Λεμεσό, ίσως γιατί πιθανόν ο κόσμος της Κύπρου να είναι πιο “brutal”, δεν γνωρίζω να σας πω την απάντηση. Μακάρι όμως να έρχεται τόσος κόσμος και ακόμα περισσότερος σε κάθε συναυλία στην Κύπρο για να αρχίσουμε να βλέπουμε και άλλα μεγάλα ονόματα της σκηνής…

Επόμενο ραντεβού μας, τέλος Αυγούστου στην συναυλία των Sabaton παρέα με τους RUST.