Μετά από πολλά χρόνια είδα το συγκρότημα από τα Γρεβενά μιας και όποτε οι Nightmare παίζανε live εδώ τριγύρω πάντα κάτι μου τύχαινε τελευταία στιγμή και έτσι έχανα τη συναυλία.

Οι Dark Nightmare πριν λίγους μήνες κυκλοφόρησαν το Human Liberty, το παρθενικό τους άλμπουμ ενώ πριν από αυτό η μπάντα είχε παρουσιάσει 3 ντέμο. Μικρή παρουσία κόσμου στο μαγαζί καθώς λίγο η ζέστη, λίγο το καλοκαίρι και η ευκαιρία για μια απόδραση μέσα στο Σαββατοκύριακο, λίγο η εξεταστική για πολλούς οπαδούς, όλα αυτά δεν στάθηκαν σύμμαχοι στην προσέλευση των περισσοτέρων οπαδών που η μπάντα έχει αποκτήσει αυτά τα χρόνια στην underground σκηνή.

Όσοι ξέρετε τον παπαγάλο, θα φαντάζεστε ότι από ηχητικής άποψης δεν αποτελεί και τον κορυφαίο χώρο για να ξεδιπλώσει μία μπάντα το ταλέντο της. Και όμως η μπάντα μπόρεσε να εκμεταλλευτεί αυτή την αδυναμία αποδεικνύοντας ότι και με πενιχρό εξοπλισμό ένα συγκρότημα που το κατέχει το άθλημα θα μπορέσει να επιβληθεί και να δώσει μία εντυπωσιακή συναυλία. Το μόνο που πραγματικά η μπάντα δεν μπόρεσε να υπερνικήσει ήταν το γεγονός ότι τα φωνητικά του καταπληκτικού τραγουδιστή τους "μπούκωναν" στις "κορόνες" μιας και ο χώρος προορίζεται για κανένα live ποιοτικής έντεχνης κλάψας και όχι τόσο για Heavy Metal.

Ξεκινώντας η μπάντα μας πήρε από τα μούτρα με ένα "πάρτα στη μάπα" obsessions, συνέχισαν με το invaders και γενικά με τα κομμάτια του άλμπουμ τους. Ακούσαμε και από τα παλιά το despair and hope. Κλείσανε με ωραίες διασκευές όπως τα Flaming metal system, deja-vu, am i going insane.

Εντύπωση μου έκανε στο σύνολο το δέσιμο του συγκροτήματος ενώ το ρυθμικό μέρος της μπάντας είχε άψογο συγχρονισμό. Εξάλλου τόσο ο ντράμερ όσο και ο μπασίστας είναι άρτιοι στο παίξιμό τους. Άψογη εικόνα άφησε η μπάντα και στον φίλο που με συνόδεψε στη συναυλία ο οποίος πριν από αυτή δεν είχε ιδέα για τους Dark Nightmare.

Κλείνοντας, θεωρώ ότι πρόκειται για ένα συγκρότημα της ελληνικής σκηνής που δεν έχει να ζηλέψει κάτι από ότι κυκλοφορεί αυτόν τον καιρό στον χώρο, μία μπάντα με μεράκι και αγάπη γιαυτό που κάνει, σε μία επαρχιακή περιοχή που δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο να έχεις metal συγκρότημα. Μεγαλύτερο ατού απ'όλα για τους nightmare είναι κατ' εμέ το ότι ενώ σε καμία περίπτωση το είδος της μουδικής που διάλεξαν δεν επιδέχεται πειραματισμών και προόδου, έχουν καταφέρει μέσα από τη δουλειά τους να αποκτήσουν τον δικό τους ήχο και τη δική τους ταυτότητα στον χιλιοπαιγμένο και εν πολλοίς κακοπαιγμένο τομέα του κλασσικού Heavy Metal. Δεν θα επικαλεστώ το κλισέ ότι αν ήταν σε άλλη χώρα θα είχαν κάνει πολλά περισσότερα βήματα μιας και όσο και αν αυτό ισχύει, αποτελεί δικαιολογία για τη μετριότητα πολλών συγκροτημάτων στην Ελλάδα. Οι Dark Nightmare όμως δεν έχουν ανάγκη από αυτό και είμαι σίγουρος ότι κάποια στιγμή η επιλογή τους να μην βασίζονται σε δικαιολογίες για την δυσκολία του όλου πράγματος, θα τους φέρει ψηλά.