Για τα δεδομένα των ελληνικών συγκροτημάτων που “’άνοιγαν” το συγκεκριμένο live, για τα μέλη που αποτελούν τους Maiden United, καθώς και για τη μουσική την οποία είχαν σκοπό να παρουσιάσουν, τα γύρω στα 50 άτομα, που παρεβρίσκονταν, ήταν, ομολογουμένως λίγα!

Μια ελαφρά καθυστέρηση, λόγω του ποδοσφαιρικού αγώνα του P.A.O.K. (σ.σ.: είπα να τον κάνω πιο Ευρωπαίο…), και μετά από 45 λεπτά, η unplugged έκδοση των Until Rain (φωνή, κιθάρες, πλήκτρα), ανέβηκε στη σκηνή του 8Ball Club και για περίπου 40 λεπτά, ζέσταναν και με το παραπάνω τον λιγοστό κόσμο από κάτω…

Πολλοί οι φίλοι της μπάντας, που ήξεραν τα 2 κομμάτια της μπάντας που πρόλαβαν να παίξουν, από το E.P. “Pandemic”, που κυκλοφόρησαν το Φεβρουάριο που μας πέρασε (“In A State Of Great Depression”, “Pictures Of The Past” ), ενώ απολαύσαμε και τις ακουστικές διασκευές σε “Karma”. “A Walk In The Shadows” και “Edge Of Thorns” (σ.σ.: απαγορεύονται ερωτήσεις τύπου “ποιών?”).

Για τους Until Rain δε χρειάζεται να πω πολλά λόγια, έχω ξαναδηλώσει τεράστιος fan και φίλος της μπάντας. Ανήκουν σε εκείνες τις μπάντες, που απλά αναρωτιέσαι τι άλλο θα κάνουν επί σκηνής και μη, με το αστείρευτο ταλέντο τους ως μουσικοί…για όσους έχουν κάνει το λάθος να τους προσπεράσουν, ας κάνουν μια όπισθεν…το progressive/power metal τους, σίγουρα θα σας κερδίσει!

Σειρά πήραν οι Αθηναίοι, συμμετοχή της τελευταίας στιγμής, Meden Agan, μπάντα που έκανε τρομερό όνομα τον τελευταίο χρόνο, αποκτώντας πολλούς φίλους στο χώρο, κυρίως, του συμφωνικού/gothic metal…με μια φωνή η οποία αποδεικνύει πώς υπάρχουν τραγουδιστές και τραγουδιστές (σ.σ.: προφανώς και τραγουδίστριες!!!). Η φωνή της Ηλιάνας Τσακιράκη, είναι κάτι το οποίο δε συναντάς και τόσο συχνά στο χώρο της ελληνικής metal σκηνής. Στο μόνο που θα μπορούσα να σας παραπέμψω για όσους έχετε μαύρα μεσάνυχτα, είναι μπάντες τύπου Epica, Nightwish, Delain και After Forever…κατά τα άλλα, μοναδικός αντίπαλός τους επί σκηνής ήταν ο ήχος που τους ταλαιπώρησε από αρχής…

Η μπάντα προσπάθησε και κέρδισε το χειροκρότημα του κοινού, που αν και λίγο, έδειξε να έχει όρεξη για καλή μουσική. Ομολογουμένως κάπως πιο συνεσταλμένοι κατά την πρώτη τους εμφάνιση επί Θεσσαλονικιού εδάφους, αν και σίγουρα ήταν ένα καλό test drive για την επικείμενη εμφάνισή τους, ως support act στην Tarja, στις 28 του μηνός στη Θεσσαλονίκη. Οι Meden Agan παρουσίασαν 5 κομμάτια (“Dissolve Into Grey”, “Blinded By Faith”, “All Seems Lost”, “Universe Unseen”, “Tribute To Life”) από τη νέα τους εκπληκτική δουλειά “Erevos Aenaon”, ενώ στο κλείσιμο, ανέβηκε στη σκηνή, η προσφάτως αποχωρήσασα (όπως και σχεδόν όλη η υπόλοιπη μπάντα ) από τους Bare Infinity, Αγγελική, με την οποία ερμήνευσαν μαζί τις διασκευές των “Stand My Ground” και “Sleeping Sun”, με την πρώτη να μην τους “κάθεται” καθόλου καλά, εν αντιθέσει με τη δεύτερη διασκευή την οποία απλά αποθέωσαν!

Τέλος…με τον πιο αεικίνητο frontman που είδα τα τελευταία χρόνια…Damian Wilson! Οι Maiden United, διασκεδάζουν με τον δικό τους πολύ ιδιαίτερο τρόπο κομμάτια των παιδικών μας metal ηρώων, Iron Maiden…για όσους δεν έχουν ακούσει τον τρόπο που εκτελούν τα κομμάτια στο “Mind The Acoustic”, του είναι αρκετά δύσκολο να ακολουθήσει την ερμηνεία των κομματιών, κάτι που το κάνει και πιο δύσκολο σαν συναυλία διασκευών. Κατά τα άλλα, ο ήχος ήταν με το μέρος τους, ο κόσμος λιγάκι πιο μουντός από το αναμενόμενο, και Damian Wilson να μην κάθεται ούτε σε ησυχία…ούτε και στη σκηνή!

Κατεβαίνοντας στο χώρο που βρισκόταν ο κόσμος, με το μικρόφωνο ανά χείρας, σκαρφαλώνοντας στα σίδερα ώστε να φτάσει τον κόσμο που βρισκόταν στον “ημιόροφο”, έχοντας όρεξη για δημόσιες σχέσεις, μιας και πριν το live φρόντισε να κατευθυνθεί προς όποιο τραπεζάκι εντόπιζε (σ.σ.: κέρδιζαν τα τραπεζάκια με τις γυναικείες παρουσίες που δε συνοδεύονταν)…σίγουρα δε θα μπορείς να πεις αυτό το ακουστικό show κουραστικό ή βαρετό. Τα υπόλοιπα μέλη των Maiden United, στεκόντουσαν με σχεδόν μηδενική επαφή με τον κόσμο, με εξαίρεση ίσως τον Joey Bruuers, ο οποίος μας ενημέρωσε και για την επικείμενη δεύτερη κυκλοφορία τους. Ίσως οι Maiden United να μην ήταν αυτό που είχα κατά νου. Η μπάντα δηλαδή, που θα αποθέωνε τους Iron Maiden και που θα κρατούσε ένα πιο “οικογενειακό” ύφος, ίσως ο κόσμος να ήταν πολύ λιγότερος από αυτόν που περίμενα και φανταζόμουνα, παρόλα αυτά, κατάφεραν, κόσμος και μπάντες, να φροντίσουν για ένα διαφορετικό και πολύ ευχάριστο βράδυ.