Πόσο καιρό είχα να το νιώσω αυτό το συναίσθημα, να πω αυτή τη λέξη, επιτέλους  βρέθηκα σε ΣΥΝΑΥΛΙΑ! Και όχι ότι και ότι συναυλία ε!

Βρέθηκα στο 8Ball στις 19:00. Οι πόρτες άνοιγαν στις 19:30. Στο “άνοιγαν” όμως μείναμε.  Άνοιξαν με τρομακτική καθυστέρηση στις 20:15. Να πω την αλήθεια δεν ενθουσιάστηκα καθόλου με το πλήθος του κόσμου που είδα, ζήτημα να ήμασταν 80 άτομα.

Στις 20:35 ανοίγει τη σκηνή μια μπάντα από Θεσσαλονίκη ονόματι Vermillion Days. Με τον death metal ρυθμό τους ξεσηκώνουν ακόμα και αυτό το μικρό πλήθος κόσμου.
Παίζοντας εφτά κομμάτια (έξι δικά τους και μία διασκευή από Testament) για 40 λεπτά κατάφεραν με τη μαγκιά  τους να προετοιμάσουν κατάλληλα το κλίμα.

Εδώ να πω πως το κομμάτι τους Mass Deception το καραγούσταρα!  Προβλήματα στον ήχο δεν υπήρχαν και αυτό ήταν πάρα πολύ καλό!

Με το που κατεβαίνουν οι Vermillion Days χωρίς καθυστέρηση ανεβαίνουν οι Spider Kickers, μπάντα από τα Ιωάννινα. Με κάποιες αλλαγές στα τύμπανα που έκαναν, ετοιμάζονται και στις 21:20 ξεκινάει το δικό τους γλέντι .
Παίζοντας και αυτοί εφτά κομμάτια τους  για 30 λεπτά και κάτι, κατάφεραν να προσφέρουν στον κόσμο θρασοντεθ ο οποίος και το γούσταρε τρελά.

Δυστυχώς τους βρήκαν κάποια μικροπροβλήματα σε ήχο.  Ο τραγουδιστής/drummer της μπάντας δεν ακούγονταν σχεδόν καθόλου καλά.

Επίσης,  ένα άλλο πράγμα που θα μου άρεζε, θα ήταν να έβλεπα λίγη κίνηση στο stage ειδικά ο μπασίστας τους όχι απλά δε κουνήθηκε, ούτε το πόδι του δε κούνησε.

Πάντως η αλήθεια να λέγεται, τα κομμάτια τους Are You Dead και VIII Division ήταν φοβερά!

Μετά τους Spider Kickers τη σκυτάλη πήραν οι Κύπριοι Blynd οι οποίοι ανέβηκαν στη σκηνή στις 22:10 και κατά τη διάρκειά τους πάνω στη σκηνή, έφεραν και τα πρώτο καλό ξυλίκι (οι πρώτες ψιλές είχαν ήδη ξεκινήσει από τους Spider Kickers). 

Σ’αυτούς ξεκίνησαν και τα πρώτα stage diving. Παίζοντας για 40 λεπτά και αφιερώνοντας κομμάτια στον μοναδικό κύπριο οπαδό που βρέθηκε εκεί κατάφεραν και ζέσταναν τον κόσμο ιδανικά πριν τα Panzer ανέβουν στο stage.

Η ώρα είχε πάει 23:00, ήμουν ιδιαίτερα χαρούμενος που βρισκόμουν στο κάγκελο από την αρχή και είχα απολαύσει την πολύ καλή μέχρι στιγμής συναυλία.

Και να που εδώ θα ανοίξω ένα ωραιότατο θέμα περί του Έλληνα “μεταλλά”. Ρε βλάκα, παίζουν μπάντες από τη χώρα σου και από την Κύπρο οι οποίοι γουστάρουν και αυτοί που παίζουν και που ανοίγουν ένα τέτοιο όνομα, στήριξέ τους,  δωσ’τους το χειροκρότημά σου αυτό αρκεί γι’αυτούς!
Θέλουν  να γουστάρεις τη μουσική τους και να περάσεις καλά μαζί τους. Τι το παίζεις “μάγκας” και μπαίνεις αφού κατέβουν οι τρεις αυτές μπάντες;

Αυτό το θέμα πραγματικά με απογοήτευσε όσο δε πήγαινε άλλο γιατί κατά τη διάρκεια που ετοίμαζαν τον ήχο για τους Sodom τότε έμπαιναν όλοι και ξαφνικά το μαγαζί γέμισε (λίγο πιο άδειο σε σύγκριση με την περσινή συναυλία τους).

Ούτε καν έδωσαν την ευκαιρία στον εαυτό τους κάποιοι να πάρουν μια γεύση από τις τρεις πρώτες μπάντες οι οποίες πραγματικά ήταν πολύ καλές και τόσο απλά μπαίνεις για τους Sodom λέγοντας πως “Μόνο αυτοί αξίζουν σήμερα” (Τη συγκεκριμένη φράση την άκουσα από κάτι παιδιά πίσω μου).

Δυστυχώς η ετοιμασία των οργάνων αλλά και του ήχου πήρε αρκετή ώρα και αυτό γιατί βρέθηκαν κάποια προβλήματα με τα ηχεία τα οποία δυστυχώς και δεν διορθώθηκαν κάποια από αυτά.

Με το που ανεβαίνει το τρίο στη σκηνή, ο κόσμος φώναζε σα τρελός τα κομμάτια που επιθυμούσε και χωρίς πολλά-πολλά ξεκινάνε από το νέο δίσκο τους το In War And Pieces το ομώνυμο κομμάτι και από εκείνη τη στιγμή μέχρι και το τέλος της συναυλίας μόνο μια λέξη ταιριάζει με αυτό που έζησα και έβλεπα : ΧΑΟΣ! 

Κάπου εδώ να πω πως μετά από τα πρώτα τέσσερα κομμάτια ο θείος Τοm “παραπονέθηκε” πως είχε προβλήματα στον ήχο σε ένα από τα τρία μικρόφωνα που χρησιμοποιούσε (αριστερά, δεξιά και στο κέντρο της σκηνής και αυτό γιατί γυρόφερνε για να έχει επικοινωνία με όλο τον κόσμο!).