Με την ευκαιρία της εμφάνισης των δικών μας Aherusia στο νησί της Χίου, επικοινωνήσαμε με την μπάντα και βρεθήκαμε ένα ηλιόλουστο Κυριακάτικο πρωινό για καφεδάκι. Μεταξύ φραπέδων και σοκολατένιου κέικ, ορίστε σε λίγες γραμμές η συζήτηση που είχαμε μαζί τους επί παντός επιστητού: για την ιστορία τους, τη δισκογραφική τους δουλειά, για την Ελληνική σκηνή.

Metal Holocaust: Καλημέρα παιδιά! Λοιπόν, βρίσκεστε στο τέλος της περιοδείας σας «As The Tides Shall Reveal the Traces», την τρίτη για την προώθηση του πρώτου σας album αν δεν κάνω λάθος;

Voreas Phaethon: Βασικά είναι η δεύτερη. Η περιοδεία ΣΥΝΑΞΙΣ έγινε στην ουσία για την προώθηση της μπάντας (αλλά και του album) γιατί δε μας γνώριζε ο κόσμος. Είχε γίνει υπό το πρίσμα του να συσπειρώσουμε τις τοπικές μπάντες γιατί ενώ σε πολλά μέρη υπήρχε δυνατή σκηνή, εντούτοις δεν υπήρχε η συνείδηση ότι μπορεί να γίνει εκεί κάτι συναυλιακά. Η όλη προσπάθεια πήγε πολύ καλά. Για την παρούσα περιοδεία προώθησης του πρώτου μας δίσκου θέλαμε να πετύχουμε κάτι, το οποίο κάναμε και στα ενδιάμεσα καλοκαίρια, μια μουσική παράσταση δηλαδή. Σαν show το είχαμε πραγματοποιήσει για δήμους και νομαρχίες στα πλαίσια πολιτιστικών καλοκαιριών. Θέλαμε λοιπόν να κλείσουμε με κάτι «πανηγυρικό», οπότε και επισκεφθήκαμε ξανά τα μέρη που είχαμε παίξει. Στην αρχή είχαμε την αγωνία αν θα πάνε όλα καλά και ευτυχώς –με κάποιες εξαιρέσεις- η προσέλευση του κόσμου ήταν πολύ ικανοποιητική. Ακόμη κι εκεί που δεν υπήρχε αρκετός κόσμος, εντούτοις ήταν πολύ θερμός. Είναι σίγουρο ότι περάσαμε καλά.

Metal Holocaust: Είναι πρώτη φορά που μιλάτε στο webzine μας οπότε θα ήθελα ένα μικρό ιστορικό της μπάντας για όσους δεν σας γνωρίζουν. Αν δεν κάνω λάθος ξεκινήσατε το 1997 και καταφέρατε τα κυκλοφορήσετε το album σας αρκετά χρόνια αργότερα, το 2009.

Voreas Phaethon: Όντως η μπάντα ξεκίνησε το 1997 με τελείως διαφορετική σύνθεση από ότι έχει τώρα και δε διαφορετικό πόστο του καθενός. Για παράδειγμα εγώ έκανα τα φωνητικά και έπαιζα μπάσο. Μέχρι το 2000 είχαμε μια παγιωμένη σύνθεση η οποία μας οδήγησε στην κυκλοφορία ενός mini ep, του «Whispers Of Moon». Τότε όμως πέρασα σαν φοιτητής στη Μυτιλήνη και βρέθηκα στο δίλημμα για το συγκρότημα. Τελικά αποφάσισα να το βάλω στον πάγο. Από το 2001 έως το 2003 ασχολήθηκα με το συγκρότημα Panselinos, που στην ουσία αποτελεί την πρώτη black metal μπάντα που δημιουργήθηκε στο Αιγαίο. Όταν είδαμε ότι υπήρξαν προβλήματα στην μπάντα κάναμε μια στροφή για να επαναφέρουμε τους Aherusia το 2004. Τότε προσχώρησε στο συγκρότημα και η Arcania, εγώ άρχισα να παίζω κιθάρα, ο τότε τραγουδιστής των Panselinos ασχολήθηκε με το μπάσο και κρατήσαμε και την κοπέλα στα πλήκτρα. Ο μόνος από την παλιά σύνθεση του group ήταν ο drummer Polypimon Damnameneus, που ήρθε ξανά στη μπάντα και μας βοήθησε πολύ για περίπου δύο χρόνια. Στη συνέχεια υπήρξαν κάποιες μικροαλλαγές στη σύνθεση. Ήρθε στη μπάντα ο Charon και ο Aidhor, ενώ όταν φύγαμε από τη Μυτιλήνη και βρεθήκαμε στην Αθήνα παλέψαμε αρκετά για να ξαναφτιάξουμε το line up μας. Ο πρώτος μας δίσκος «And The Tides Shall Reveal The Traces» είχε ξαναηχογραφηθεί με τη σύνθεση της Μυτιλήνης το 2004 αλλά δεν ήμασταν καθόλου ευχαριστημένοι από την παραγωγή, την μίξη και γενικά τη δουλειά που είχε γίνει. Δεδομένου ότι θέλαμε να ασχοληθούμε και με τις σπουδές, μας κρίναμε σκόπιμο να αφιερώσουμε λίγο παραπανίσιο χρόνο. Τότε είχαμε προτάσεις για να παίξουμε και στην ηπειρωτική Ελλάδα, πράγμα που βέβαια κάναμε κατά κόρον αργότερα, αλλά ήταν απαγορευτικό το κόστος να ταξιδεύουμε έξι άτομα μέχρι την Αθήνα και από εκεί στο προορισμό του live με την χρήση άλλων μέσων μεταφοράς. Όταν τελειώσαμε και με κάποιες άλλες υποχρεώσεις προς την πολιτεία είπαμε να ξεκινήσουμε τελικά την ηχογράφηση του πρώτου δίσκου. Τα συγκεκριμένα κομμάτια μας είχαν «στοιχειώσει» αφού ήδη γράφαμε νέο υλικό, αλλά θέλαμε να τα στηρίξουμε εμπορικά γιατί πιστεύαμε πολύ σε αυτά. Μια σημαντική αλλαγή στο συγκρότημα, την οποία κράτησα για το τέλος, είναι ότι ενώ αρχικά είχαμε παραδοσιακά όργανα όπως ασκαύλους, γκάιντες και τσαμπούνες τελικά το 2004 τα καταργήσαμε και εντάξαμε στον ήχο μας την κρητική λύρα. Αυτό μας βοήθησε πολύ καθώς η λύρα είναι ένα «εύκολο» να κουρδιστεί όργανο και όχι τόσο ευεπηρέαστο από τις κλιματολογικές συνθήκες. Η γκάιντα ήταν πολύ προβληματική γιατί έπρεπε να συνέχεια να την αλείφουμε με λίπος για να συντηρείται. Βρώμαγε κιόλας (γέλια). Όπου πηγαίναμε μυρίζαμε προβατίλα (γέλια). Τώρα είμαστε μια χαρά.

Metal Holocaust: Χρησιμοποιείτε συγκεκριμένα σύμβολα σαν συγκρότημα όπως το επττάγραμμο, το δικέφαλο αετό και βεβαίως το εξώφυλλο του album που είναι αρκετά αινιγματικό. Θέλεις να μου πεις κάποια πράγματα για αυτά;

Voreas Phaethon: Καταρχήν να ξεκαθαρίσω κάτι που αρέσκομαι να το λέω: με ένα εργαλείο, όπως το μαχαίρι για παράδειγμα, μπορείς να κάνεις τη δουλειά σου αλλά μπορείς να ανοίξεις και το κεφάλι κάποιου. Τι θέλω να πω με αυτό; Ο κόσμος βλέπει σύμβολα όπως τις πεντάλφες και τα επτάγραμμα και τα χαρακτηρίζει «κάπως». Δυστυχώς υπάρχει μια αρνητική προπαγάνδα για αυτά, τα οποία αρχικά δεν δημιουργήθηκαν για να εξυπηρετήσουν τους σκοπούς της «μαύρης μαγείας», αν υπάρχει φυσικά. Η χρήση που κάνουμε εμείς στο επτάγραμμο δεν έχει βεβαίως καμιά σχέση με τη φθοροποιό μορφή της μαγικής προσέγγισης. Στην ουσία το επτάγραμμο είναι ένα μαθηματικό σύμβολο, όπως τόσα άλλα, που για τους αρχαίους Έλληνες αντικατόπτριζε τους επτά πλανήτες όπως τους αποδέχονταν τότε. Δεν είναι τυχαίο ότι και σήμερα οι πλανήτες πλησιάζουν το νούμερο επτά (σ.σ: Τυχαίο; Δεν νομίζω!) αφού ο Πλούτωνας έχει αφαιρεθεί από τη λίστα των πλανητών θεωρούμενος μη επαρκής στα χαρακτηριστικά του για να χαρακτηριστεί πλανήτης. Η κάθε ακτίνα του επταγράμμου αντιπροσώπευε επίσης έναν μουσικό φθόγγο. Οι αρχαίοι Έλληνες ήξεραν πως η αστρονομία δεν απέχει πολύ από τη μουσική, όπως και σήμερα γνωρίζουμε ότι οι επιστήμες δεν είναι στεγανές η μια με την άλλη αφού υπάρχει «διάλογος». Πέρα λοιπόν της αστρικής συνάφειας και της μουσικής ερμηνείας του επταγράμμου, το δικό μας είναι σχεδιασμένο έτσι ώστε να βρίσκεις τις πέμπτες στα μουσικά διαστήματα. Αυτοί λοιπόν είναι οι μουσικομαθηματικοί λόγοι που επιλέξαμε ένα τέτοιο σύμβολο. Υπάρχουν βέβαια και οι φιλοσοφικοί. Το επτά σαν αριθμός από τα αρχαία χρόνια θεωρείται πως έχει δύναμη, όπως και όλοι οι πρώτοι αριθμοί. Το επτάγραμμο αποτελεί ένα ολόγραμμα του κόσμου μας: αποτελεί συνδυασμό του τέσσερα (γη) και του τρία (ουρανός). Αν δεχτούμε ότι το τέσσερα-γη είναι το σώμα και το τρία-ουρανός η ψυχή, έχουμε την πραγμάτωση και την απόδειξη ότι η ψυχή και το σώμα είναι ένα. Επίσης το επτά συμβολίζει τη ζωή και το θάνατο, δηλαδή από πού προέρχεσαι και που καταλήγεις υλικά και πνευματικά.

Arcania: Για το λόγο αυτό έχει και επτά κομμάτια ο δίσκος.

Voreas Phaethon: Ακριβώς. Τώρα όσο αφορά το δικέφαλο αετό. Οι αρχαίοι αλχημιστές και μυστικιστές αντί να φτιάξουν ένα επτάγραμμο, σχεδίαζαν έναν δικέφαλο αετό. Θεωρείται το ίδιο πράγμα. Σχεδιαστικά γίνεται με τον ίδιο τρόπο. Αν το ψάξουμε συμβολικά ο δικέφαλος είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα: η ένωση ζωής και θανάτου, το αρσενικό και το θηλυκό, ο ουρανός και η γη. Ένας τελευταίος λόγος είναι ότι είμαστε όλοι Αεκτζήδες (γέλια).

Metal Holocaust: Έχετε ήδη στα σκαριά το δεύτερο album σας με τίτλο «As I Cross The Seas Of My Soul». Πότε περιμένουμε την κυκλοφορία του; Ποια η μουσική κατεύθυνση; Να περιμένουμε κάποιες «εκπλήξεις» ηχητικά;

Voreas Phaethon: Θέλει παιδιά να τα πει κάποιος;

Όλοι: Πες πες. (γέλια)

Metal Holocaust: Ε, ας τα πει ο Voreas. Καλά τα λέει, έτσι; (γέλια)

Voreas Phaethon: Έχουμε τελειώσει τις ηχογραφήσεις και βρισκόμαστε στη διαδικασία της μίξης, η οποία γίνεται από τον Φώτη Μπενάρδο. Η ηχογράφηση έγινε στα Devasoundz Studios, όπως άλλωστε και με τον πρώτο δίσκο. Θα κυκλοφορήσει μετά το καλοκαίρι γιατί βέβαια είναι εμπορική αυτοκτονία να βγάζεις οποιοδήποτε δίσκο καλοκαιριάτικα, ειδικά στο metal. Μουσικά είμαστε πολύ ωριμότεροι σε σχέση με τον πρώτο μας δίσκο. Η διαφορά αυτή έτσι κι αλλιώς θα ήταν έντονη γιατί, όπως είπα και πριν, τα τραγούδια του πρώτου δίσκου είναι παλιά. Δεν αντιπροσώπευαν την εξέλιξή μας, μουσικά εννοώ πάντοτε και όχι συναισθηματικά προς τα κομμάτια αυτά. Το νέο album δεν ξεφεύγει από το ύφος των Aherusia. Απλά τα πράγματα που θέλουμε να περάσουμε στην τωρινή περίοδο της ζωής μας, περνάνε με πιο έντονο τρόπο. Δηλαδή ο νέος δίσκος είναι πιο τραχύς, πιο άμεσος, παραμένει μελωδικός, παραμένει επικός (σ.σ.: Εδώ γίνεται ένα τζέρτζελο καθώς η λέξη αυτή ως γνωστό «ξεσηκώνει» τον γράφοντα), παραμένει παραδοσιακός. Έχει ό,τι ακριβώς υπήρχε στον πρώτο δίσκο, απλά περισσότερο.

Esperos: Έχεις κυκλοφορήσει ένα album, ξέρουν όλοι το ύφος σου, άρα μπορείς να το «τραβήξεις» λίγο παραπάνω. Να το πας ακριβώς εκεί που θέλεις.

Arcania: Το νέο album έρχεται να καθιερώσει αυτό που ξεκινήσαμε στον πρώτο δίσκο. Έρχεται ουσιαστικά να επιβεβαιώσει ότι «ναι, αυτό κάνουμε».

Voreas Phaethon: Πολύ μπορούν να πουν –και δικαιολογημένα ίσως- ότι εκμεταλλευόμαστε τον ντόρο που έχει γίνει με τους Rotting Christ και την επιστροφή στην παράδοση. Δε μπορούμε να πούμε βέβαια ότι αυτή τη στροφή που έχουν πλέον αρκετές μπάντες προς την Ελληνική παράδοση το ξεκινήσαμε εμείς, αλλά μπορώ να πω ότι οι συνθέσεις του δεύτερου δίσκου αποδεικνύουν ότι σε αυτόν τον χώρο είμαστε πραγματικά «παλιοί». Είναι ένας δίσκος που αντιπροσωπεύει συναισθήματα που είναι κοντά στις σημερινές μας ζωές, όλοι μας βάλαμε ένα κομμάτι από τον εαυτό μας μέσα και το κάθε κομμάτι κουβαλάει εμπειρίες και εικόνες από τον καθένα μας. Επειδή ρώτησες και για εκπλήξεις, να πω ότι έχουμε έναν guest μουσικό και πολύ καλό φίλο, τον τραγουδιστή Lord Mephisto Draven από τους Shadowcraft και μέλος των πρώην Empathy. Ευχόμαστε το νέο μας album να αποτελέσει μια ευχάριστη έκπληξη στα αυτιά των metal ακροατών και να χαίρει εκτίμησης όπως και το πρώτο, αλλά και για μας εύχομαι να πάει καλά εμπορικά.

Metal Holocaust: Είστε πλέον για τα καλά μέλος της Ελληνικής black metal σκηνής… (εδώ ο Voreas με διακόπτει)

Voreas Phaethon: Να σε διορθώσω λίγο και θέλω να τονιστεί, της Ελληνικής σκηνής. Θέλουμε να το βλέπουμε σαν σύνολο.

Metal Holocaust: Πολύ ωραία. Τι σας αρέσει λοιπόν στη σκηνή, τι δεν σας αρέσει και ποιες δυσκολίες αντιμετωπίζει μια νέα μπάντα; Ακόμη και με το internet που είναι πλέον εύκολο να προωθήσει κανείς τη δουλειά του, βλέπουμε πως ακόμα υπάρχουν δυσκολίες. Για παράδειγμα ξεκινήσατε το 1997 και καταφέρατε το 2009 να βγάλετε ένα δίσκο. Έχει γίνει και με άλλους.

Esperos: Και θα ξαναγίνει. Αν και είμαι πολύ καινούριος στο χώρο, είναι φανταστικό το πόσο μπορεί να ενώσει η μουσική κάποια άτομα τα οποία δεν έχεις γνωρίσει ποτέ στη ζωή σου και τα βλέπεις για πρώτη φορά. Μόνο και μόνο επειδή είσαι metal ακροατής και συμμετέχεις σε κάτι τέτοιο (δε χρειάζεται να είναι black metal, γενικά μιλάω) έρχεσαι κοντά σε άλλα άτομα επειδή μοιράζεστε αυτό το κοινό: την αγάπη σας για το metal. Είναι κάτι που γίνεται από ανθρώπους που δεν έχουν κάποιο κέρδος. Απλά έρχονται για να περάσουν καλά μαζί σου κι εσύ το ίδιο με αυτούς. Αυτό είναι το ωραίο στη metal σκηνή. Βέβαια υπάρχουν και οι προστριβές και είναι απόλυτα λογικό στις διαπροσωπικές σχέσεις να συμβαίνει αυτό. Αυτό δεν πρόκειται να εκλείψει ποτέ και ειδικά στην Ελλάδα. Από τα γεννοφάσκια μας κάναμε το ίδιο πράγμα και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε γιατί αυτοί είμαστε.

Metal Holocaust: Και σε πολύ πιο σοβαρά πράγματα από τη μουσική, να προσθέσω.

Esperos: Έτσι είναι. Άλλωστε, η μουσική δε θα γκρεμίσει τον κόσμο και θα τον ξαναφτιάξει αλλά σίγουρα προσπαθεί να τον κάνει καλύτερο.

Voreas Phaethon: Συμφωνώ σε όλα αυτά. Όσο αφορά την Ελληνική σκηνή γενικότερα αλλά και την black metal σκηνή, πιστεύω πως βρισκόμαστε σε ένα πάρα πολύ καλό επίπεδο. Ίσως είναι καιρός να καταλάβει το Ελληνικό metal κοινό ότι η δική μας black metal σκηνή έχει το δικό της χαρακτήρα, το δικό της μουσικό ύφος και σίγουρα μια πολύ μεγάλη ιστορία. Η σκηνή γενικά πάει πάρα πολύ καλά και αυτό δεν είναι τυχαίο. Η κορωνίδα της εξέλιξης αποτυπώνεται σε πολλά, για παράδειγμα ο Gus G. αυτή τη στιγμή είναι κιθαρίστας του Ozzy. Δεν ξύπνησε ξαφνικά μια μέρα η παγκόσμια metal κοινότητα και είπε «α, ωραίος κιθαρίστας ο Gus G., ας τον βάλουμε να παίξει με τον Ozzy». Βγαίνουν πλέον πολλοί καλοί μουσικοί, το ίδιο και μπάντες που κάνουν σπουδαία πράγματα έξω. Ίσως ο εγχώριος τύπος δεν έχει ακόμη αποτυπώσει το πόσο πολλές και ικανές μπάντες βγαίνουν έξω και κάνουν αξιολογότατες συναυλίες και περιοδείες. Οι Septic Flesh, για παράδειγμα, με το comeback τους έκανα εξαιρετικό impact, οι Nightfall υπέγραψαν συμβόλαιο με την Metal Blade, οι Rotting Christ με τους τελευταίους τους δύο δίσκους έχουν παγιωθεί στις συνειδήσεις της παγκόσμιας metal κοινότητας ως μια από τις μεγαλύτερες και ιστορικότερες μπάντες του χώρου. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πλέον σαν σκηνή ότι έχουμε την πολιτισμική εκείνη δεξαμενή η οποία μπορεί να μας κάνει να έχουμε προσωπικό ύφος. Δεν είναι ανάγκη να κοιτάμε, ας πούμε, τι κάνουν οι Σκανδιναβοί. Πλέον υπάρχει αυτή η συνειδητοποίηση ότι ως σκηνή είμαστε ιστορικοί και υπάρχουμε. Εμείς και οι Νορβηγοί ξεκινήσαμε ουσιαστικά το black metal της δεύτερης γενιάς. Είναι πολύ σημαντικός ο τρόπος που κινούμαστε και εξελισσόμαστε σαν σκηνή.

Arcania: Να κάνω μια μικρή παρένθεση όσο αφορά τη Νορβηγική σκηνή. Έχουμε αποδείξει ότι μπορούμε να κάνουμε πολλά. Φτιάχνοντας ο Ηλιόπουλος, για παράδειγμα, τους Nightrage, που έχουν τυπικό βορειοευρωπαϊκό ήχο χωρίς κανένα μεσογειακό στοιχείο, απέδειξε ότι μπορεί να τα καταφέρει. Απλά, ξεφεύγοντας από τα κλειστά Ελληνικά πλαίσια της εποχής που έτρωγε ο ένας τον άλλο, ο Μάριος Ηλιόπουλος αποφάσισε να έκανε κάτι σε μια χώρα που αντιμετωπίζει τη μουσική σαν τέχνη αλλά και σαν επάγγελμα (που δεν ισχύει κάτι τέτοιο εδώ) και έφτιαξε μια από τις μεγαλύτερες μπάντες στο χώρο του μελωδικού death metal. Ο Κόλλιας θεωρείται ένας από τους καλύτερους drummer στην Ευρώπη.

Voreas Phaethon: Όπως και ο Φώτης Μπενάρδο.

Arcania: Ναι. Έχουμε δηλαδή καταρρίψει το μύθο της διαφοράς σε κοινωνικοπολιτικά επίπεδα ανάμεσα στη Μεσόγειο και στη βόρεια Ευρώπη. Με τον Gus G. απλά έγινε το «μπαμ» γιατί μιλάμε για τον Ozzy που ουσιαστικά αποτελεί την ιστορία του metal για σαράντα χρόνια.

Voreas Phaethon: Ο Μπάμπης Κατσιώνης ας πούμε παίζει στους Firewind, έχει και τους Outloud που πάνε πάρα πολύ καλά, έχει παίξει σε τόσες περιοδείες και black metal μπάντες, έχει κάνει παραγωγές. Δεν είναι τυχαία αυτά. Αυτό που με ενοχλεί εν έτη 2011 είναι να ακούω κάποιες ατάκες του στυλ «στην Ελλάδα δεν μπορώ να κάνω τίποτα» ή «θα πάω να ηχογραφήσω στο Fredman» κλπ κλπ.

Metal Holocaust: Αυτό όμως έχει ξεπεραστεί κάπως, έτσι;

Voreas Phaethon: Ναι, έχει ξεπεραστεί αλλά δεν έχει συνηδειτοποιηθεί. Εδώ στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή έχουμε πολύ καλά studios που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτε από αυτά του εξωτερικού εκτός ίσως την τεχνογνωσία στις παραγωγές. Ναι, αυτή τη στιγμή δεν έχουμε κάποιον παραγωγό που να είναι ισάξιος του Fredman ας πούμε.

Esperos: Κι ακόμη και οι μεγάλοι παραγωγοί έχουν βγάλει και δίσκους που είναι κατώτεροι.

Voreas Phaethon: Έτσι. Πιστεύω πως αν αποφασίσεις να ασχοληθείς δε θα σε σταματήσει ούτε «η Ελληνική μιζέρια» ούτε τίποτα. Εντάξει, είναι λίγο πιο δύσκολα τα πράγματα για τις Ελληνικές μπάντες. Από την άλλη όμως όταν μπαίνεις σε έναν δύσκολο στίβο τότε σε «ανδρώνει» πιο γρήγορα και σε κάνει ικανό να ανταπεξέλθεις σε περισσότερες δυσκολίες. Όταν πολλές φορές στις περιοδείες μας παίζουμε μην έχοντας τα στοιχειώδη επί σκηνής ή σε χώρους που δεν προορίζονταν εξαρχής για συναυλίες και παρόλα αυτά βγάζουμε έναν αξιοπρεπή ήχο –όπως το ίδιο κάνουν κι άλλες μπάντες-, αυτό από μόνο του αποτελεί μια τεράστια εμπειρία σε τεχνογνωσία. Μπάντες που δεν είναι μαθημένες στα δύσκολα, ε σε τέτοιες καταστάσεις δε θα μπορούν να ανταπεξέλθουν ή θα τα καταφέρουν λιγότερο καλά. Πάντα θα υπάρχουν δυσκολίες και καταστάσεις, το είπε και ο Μέρφυ άλλωστε στις θεωρίες του. Πρέπει να σφίξεις τα δόντια. Ζούμε στην Ελλάδα και δεν παίρνουμε επίδομα επειδή προωθούμε την πολιτιστική κουλτούρα του τόπου μας όπως ισχύει στη Σουηδία και στη Νορβηγία. Οι Rotting Christ και οι Flames με τις ίδιες δυσκολίες βγήκαν και λίγο πιο έξω. Κι όμως τα κατάφεραν. Αυτό τελικά που έχει τη μεγαλύτερη αξία είναι να μείνεις προσηλωμένος στους στόχους σου

Arcania: Διαφορετικά δεν πρόκειται να αλλάξει και τίποτα.

Voreas Phaethon: Έτσι είναι. Θα φας στη μάπα δυσκολίες, θα ταλαιπωρηθείς, θα ζοριστείς, θα πολεμήσεις. Αυτή είναι και η ομορφιά της ζωής.

Metal Holocaust: Να τελειώσουμε με μια χαλαρή ερώτηση που μου αρέσει να κάνω σε όλες μπάντες με τις οποίες μιλάω και θα ήθελα από όλους σας μια σύντομη απάντηση. Έστω πως είστε θεοί για μια ημέρα. Τι θα κάνατε;

(πολλά γέλια)

Voreas Phaethon: Για λέγε εσύ πρώτος τι θα έκανες; (απευθυνόμενος στον Espero)

Arcania: Παγκόσμια ειρήνη! (γέλια)

Esperos: Θα έκανα την ΑΕΚ να πάρει κανένα πρωτάθλημα. Και βέβαια παγκόσμια ειρήνη. (γέλια)

Drakhon: Δεν υπάρχει Θεός! (πολλά γέλια)

Charon: Δεν ξέρω. Πιο χαρούμενη τη ζωή μας. Τίποτε άλλο.

Arcania: Δεν έχω ιδέα.

Metal Holocaust: Πες μου ότι δεν στην έχουν κάνει ποτέ αυτή την ερώτηση! Έχει καταντήσει κλασική! (γέλια)

Arcania: Όχι δεν μου την έχουν ξανακάνει αλλά μάλλον θα φρόντιζα να έχω και μια δεύτερη ημέρα γιατί δε θα προλάβαινα με μία.

Aidhor: Θα μεγάλωνα το εικοσιτετράωρο και θα το έκανα εβδομήντα ώρες να προλάβω να κάνω περισσότερα.

Arcania: Να μάθεις να διαχειρίζεσαι το χρόνο σου. (γέλια)

Voreas Phaethon: Είναι δύσκολο. Θα προσπαθήσω να μην απαντήσω χαβαλετζίδικα (σ.σ.: Τελικά δεν τα κατάφερε όταν του είπα ότι η ερώτηση αφορά τα πάντα και όχι απλά το metal). Ωραία λοιπόν, θα κανόνιζα να πάρει η Ελλάδα το μουντιάλ, η ΑΕΚ το πρωτάθλημα και το Champions League, εμείς να έχουμε ένα εκατομμύριο πωλήσεις σε κάθε κυκλοφορία, την υγεία μας για να τα χαρούμε όλα αυτά και… παγκόσμια ειρήνη! (πολλά γέλια)

Metal Holocaust: Ένα τελευταίο μήνυμα παιδιά για να κλείσουμε.

Voreas Phaethon: Ευχαριστούμε πάρα πολύ το Metal Holocaust για τη βοήθεια και την υποστήριξη.

Metal Holocaust: Και στην εκπομπή μου Heathen Assault που παίζω πάντα Aherusia! (γέλια)

Όλοι: Ευχαριστούμε ευχαριστούμε! (γέλια)

Voreas Phaethon: Θα ήθελα τέλος να ζητήσω από τον κόσμο να στηρίζει τις Ελληνικές μπάντες και να τον ευχαριστήσω για την υποστήριξή του την οποία και έχουμε εισπράξει.

Metal Holocaust: Ευχαριστώ παιδιά! Horns Up!

Special thanks στους:
Γιώργο "The 3D Man" Παπαδημητρίου για την υποστήριξη της συνέντευξης με τον προσωπικό του εξοπλισμό (hand camera rules!).
Στο Rock Cafe ΕΝ ΠΛΩ για τη φιλοξενία (και μας χαμήλωσαν και τη μουσική για τις ανάγκες της συνέντευξης!).