Το Metal Holocaust έχει την χαρά να φιλοξενεί στην ιστοσελίδα του τους Daylight Misery, ένα δικό μας συγκρότημα το οποίο αφήνει ιδιαίτερα φιλόδοξα μηνύματα για την Ελληνική σκηνή. Πρόσφατα κυκλοφόρησαν την πρώτη τους ολοκληρωμένη δουλειά με τίτλο “Depressive Icons”.

Ερ: Καλωσορίσατε στη σελίδα του Metal Holocaust παιδιά. Θέλετε καταρχάς να συστήσετε το συγκρότημα σας, ώστε να σας γνωρίσουν οι αναγνώστες μας (όσοι δεν σας γνωρίζουν ήδη)

Απ: Καλησπέρα και ευχαριστούμε για την υποστήριξη και την παρουσίαση. Η μπάντα δημιουργήθηκε στα τέλη του 2008 αρχικά από δύο μόνο μέλη και η αρχική ιδέα που υπήρχε ήταν απλά να συνθέσουμε κάποια κομμάτια μόνο και μόνο για τους εαυτούς μας. Επειδή όμως με την πάροδο του χρόνου συνθέταμε ολοένα και περισσότερα τραγούδια, αποφασίσαμε πως θα ήταν καλό να δημιουργήσουμε μια full time μπάντα. Έτσι και έγινε λοιπόν και το Depressive Icons είναι το πρώτο μας πόνημα.

Ερ: Στο βιογραφικό σας αναφέρετε ότι θέλατε να κάνετε το «Meadows of Desire»  με την βοήθεια του Ευθύμη Καραδήμα, απλά για εσάς. Τι ήταν αυτό που σας ώθησε να συνεχίσετε από εκεί και πέρα;

Απ: Όπως ανέφερα και πριν, το γεγονός πως τα κομμάτια που είχαμε ήδη ήταν αρκετά για ένα ολοκληρωμένο δίσκο ήταν αρκετό για να μας δώσει ώθηση ώστε να κυκλοφορήσουμε κάποιο album. Το Meadows Of Desire ήταν όντως η πρώτη μας σύνθεση και αφού τελικά ο Ευθύμης συμμετείχε σε αυτό, δεν σταμάτησε να μας παροτρύνει να πάρουμε την μπάντα στα σοβαρά. Θα έλεγα πως ένας λόγος που υπάρχουν οι Daylight Misery είναι ο Ευθύμης Καραδήμας και τον ευχαριστούμε για αυτό.

Ερ: Η κίνηση που κάνατε με το να δώσετε δωρεάν το promo σας, άρεσε σε αρκετό κόσμο, ενώ παράλληλα δημιούργησε ψίθυρο γύρω από το όνομα σας, αυξάνοντας την αναμονή κυκλοφορίας του άλμπουμ. Τι μηνύματα παίρνατε από τον κόσμο όλο αυτών τον καιρό;

Απ: Τα μηνύματα ήταν πολύ θετικά και τα περισσότερα από αυτά έρχονταν από άτομα που δεν γνωρίζαμε ποτέ. Το ότι έμπαιναν στον κόπο άγνωστοι προς εμάς άνθρωποι και άφηναν κάποια καλά σχόλια για την μπάντα μας έδωσε δύναμη για να συνεχίσουμε.

Ερ: Η ηχογράφηση έγινε στα Grindhouse Studio υπό την εποπτεία του Γιώργου Μπόκου των Rotting Christ. Πως ήταν η όλη εμπειρία;

Απ: Θα έλεγα πως ήταν κάτι αρκετά κουραστικό αλλά παράλληλα πολύ ευχάριστο. Ήταν η πρώτη φορά που βρισκόμασταν σε κάποιο studio για να γράψουμε τα δικά μας τραγούδια και ο ενθουσιασμός ήταν μεγάλος. Όλο αυτό ήταν σίγουρα μια εμπειρία που προσωπικά θα ήθελα να ξαναζήσω και ευτυχώς αυτό δεν θα αργήσει να γίνει.

Ερ: Ένα από τα γεγονότα που έκαναν το όνομα σας γνωστό, πριν καν κυκλοφορήσει ο δίσκος, ήταν οι πολλές guest συμμετοχές. Θέλετε να μας πείτε μερικά λόγια για τον καθένα από αυτούς;

Απ: Όλοι όσοι συμμετέχουν στο Depressive Icons είναι φίλοι μας και όταν τους ζητήθηκε να προσφέρουν το «λιθαράκι» τους σε αυτό δέχτηκαν αμέσως. Για εμένα το ότι έχουμε τους συγκεκριμένους guests στον δίσκο είναι περισσότερο ένα παιδικό μου όνειρο μιας που μεγαλώσαμε ακούγοντας την μουσική τους αλλά και πέρα από αυτό, οι Dark Fortress και οι Illdisposed συγκεκριμένα είναι δύο μπάντες που θαυμάζω τα τελευταία χρόνια οπότε όλο αυτό ήταν αρκετά τιμητικό.

Ερ: Γίνεται μεγάλη συζήτηση για τις επιρροές σας και μάλιστα αναφέρετε ένας μεγάλος αριθμός συγκροτημάτων που “φαίνονται” στην μουσική σας, αλλά θα θέλαμε να ακούσουμε από εσάς ποιες πραγματικά είναι αυτές;

Απ: Η μουσική των Daylight Misery είναι μια σύνοψη όσων ακούμε όλα αυτά τα χρόνια. Υπάρχουν κομμάτια που έχουν κάτι από Rotting Christ και Nightfall, υπάρχουν άλλα που θυμίζουν Amorphis και My Dying Bride, μερικά στοιχεία από Paradise Lost αλλά και Saturnus κ.ο.κ. Σε μερικά από τα κομμάτια ίσως είναι λίγο πιο εμφανέστατο το γεγονός ότι θυμίζουν κάποιες από τις παραπάνω μπάντες αλλά αυτό συνέβη επειδή όταν γράφαμε τις συνθέσεις δεν είχαμε μεγάλη εμπειρία στο να δημιουργήσουμε κάτι εντελώς δικό μας. Αυτό όμως είναι κάτι που θα είναι λίγο διαφορετικό με την δεύτερη κυκλοφορία μας.

Ερ: Μιλήστε μας λίγο και για τους στίχους.

Απ: Οι στίχοι καταπιάνονται με μελαγχολικά και απαισιόδοξα θέματα ενώ παράλληλα κρύβουν μια νότα αισιοδοξίας. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο η μπάντα ονομάστηκε και Daylight Misery. Την περίοδο που έγραφα τους στίχους είναι η αλήθεια πως βρισκόμουν σε πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση οπότε αυτομάτως όλη αυτή η μαυρίλα και η μελαγχολία μεταφέρθηκε στα κομμάτια. Πιστεύω όμως πως αυτό είναι κάτι που δένει με την μουσική των Daylight Misery.

Ερ: Η ελληνική σκηνή τον τελευταίο καιρό δείχνει να βγάζει συγκροτήματα - διαμάντια. Φυσικά ένα από αυτά είστε και εσείς! Πως βλέπεις την πορεία της σκηνής μέχρι σήμερα και τι προβλέπεις για την συνέχεια;

Απ: Σε ευχαριστούμε για τα καλά σου λόγια! Η Ελληνική σκηνή γενικώς είναι ένα θέμα που σηκώνει μεγάλη κουβέντα. Το παρήγορο είναι πως τα τελευταία χρόνια έχει βελτιωθεί πάρα πολύ και βλέπουμε μπάντες όπως είναι οι Suicidal Angels που πραγματικά πιστεύουν αυτό που κάνουν και δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τις Ευρωπαϊκές μπάντες. Πιστεύω πως είναι στο χέρι του κάθε συγκροτήματος.  Αν ξεφύγεις από την Ελληνική νοοτροπία του να έχεις απλά μια μπάντα και να κάνεις τον χαβαλέ σου, τότε μπορείς να πετύχεις πολλά. Αυτό προϋποθέτει θυσίες, πολύ χρόνο και χρήμα αλλά και μεγάλη αφοσίωση, πράγμα που πιστεύω πως λείπει από τις περισσότερες Ελληνικές μπάντες.

Ερ: Υπάρχει μία θεωρεία που λέει ότι όταν υπάρχει κρίση, το metal ανεβαίνει. Ειδικά η κρίση που υπάρχει στην Ελλάδα δείχνει ότι θα υπάρχει μεγάλη μουσική έξαρση. Την συμμερίζεστε αυτή την άποψη;

Απ: Προσωπικά δεν θα συμφωνήσω μιας που όταν υπάρχει κρίση (οικονομική φυσικά) τα χρήματα είναι περιορισμένα οπότε αυτομάτως είναι περιορισμένες και οι πωλήσεις των δίσκων αλλά και η προσέλευση του κόσμου στις συναυλίες. Βέβαια δεν ξέρω αν υπάρχει κάποια άνοδος στο download, αλλά αυτό είναι κάτι άλλο. Από την άλλη, μέσα σε όλο αυτό τον πανικό που έχει προκαλέσει η κρίση είναι καλό να ξεφεύγουμε από την καθημερινότητα ακούγοντας ένα αγαπημένο album. Αυτό όμως μπορεί να συμβεί ανά πάσα στιγμή. Είτε υπάρχει κρίση, είτε όχι!

Ερ: Παρόλο που για αρκετό καιρό ήσασταν σε αναζήτηση δισκογραφικής εταιρείας, τελικά το άλμπουμ κυκλοφόρησε αυτοχρηματοδοτούμενο. (Εδώ να πω ότι είναι πολύ κρίμα τέτοιες σοβαρές δουλειές να μην αναλαμβάνονται από δισκογραφικές εταιρείες, για την πιο σωστή προώθηση του άλμπουμ). Θέλετε να μας πείτε τι ακριβώς έγινε;

Απ: Είναι αρκετά δύσκολο για μια πρωτοεμφανιζόμενη μπάντα να υπογράψει με μια δισκογραφική εταιρεία από το πρώτο κιόλας album. Οι απαιτήσεις πλέον είναι πολύ μεγάλες μιας που υπάρχουν πάρα πολλές μπάντες τριγύρω που όλες περιμένουν το πολυπόθητο συμβόλαιο. Πιστεύω πως για να βρεις μια εταιρεία να προωθήσει την δουλεία σου θα πρέπει πρώτα να αποδείξεις στον εαυτό σου πως είσαι ικανός να ανταποκριθείς στις απαιτήσεις ενός δισκογραφικού συμβολαίου και φυσικά θα πρέπει να είσαι έτοιμος για κάτι τέτοιο. Ένα full length album είναι μια καλή αρχή για να τραβήξεις την προσοχή σε μια εταιρεία αλλά πέρα από αυτό θα πρέπει γενικώς να υπάρχει κινητικότητα με την μπάντα. Οι πολλές ζωντανές εμφανίσεις είναι κάτι που παίζει μεγάλο ρόλο σε αυτό οπότε πιστεύω πως με το επόμενο album, το οποίο θα είναι πιο προσεγμένο και «επαγγελματικό» απ’ότι το πρώτο , θα καταφέρουμε τελικά να βρούμε μια δισκογραφική στέγη. Για να λέμε την αλήθεια βέβαια, δεν ασχοληθήκαμε ιδιαίτερα με το συγκεκριμένο θέμα αφού αυτό που είχαμε στο μυαλό μας ήταν απλά να γράψουμε μουσική στην οποία θα συμμετείχαν και κάποιοι φίλοι μας κυρίως για προσωπική ευχαρίστηση, οπότε ήμασταν ευχαριστημένοι με μια αυτοχρηματοδοτούμενη κυκλοφορία.

Ερ: Τι άλλα σχέδια υπάρχουν για το μέλλον των Daylight misery;

Απ: Τα άμεσα σχέδια είναι η ηχογράφηση του επόμενου album μας, μια εμφάνιση τον Δεκέμβρη στην Θεσσαλονίκη στο release party που θα κάνει μια φιλική μπάντα ονόματι Rex Mundi στο Eightball, και άλλο ένα live στο 7 sins Club, επίσης τον ίδιο μήνα. Πέρα από αυτά, το πιο σημαντικό από όλα είναι μια περιοδεία η οποία θα λάβει χώρα στην Ανατολική Ευρώπη, τα Βαλκάνια και την Ιταλία για περίπου ένα μήνα με μια πολύ γνωστή  μπάντα την οποία όμως θα ανακοινώσουμε μόλις κανονιστούν  όλες οι λεπτομέρειες.

Ερ: Θέλετε να πείτε κάτι προς τους αναγνώστες του webzine μας;

Απ: Θα ήθελα εκ μέρους της μπάντας να ευχαριστήσω όσους μπήκαν στον κόπο να ασχοληθούν με την μουσική μας, είτε έχουν αγοράσει το album, είτε όχι. Η υποστήριξη τους είναι πολύτιμη και μας δίνει δύναμη να συνεχίσουμε. Συνεχίστε την καλή δουλεία με το Metal Holocaust και ελπίζω να τα πούμε σύντομα, επί σκηνής!