Όλοι, μα όλοι, γνωρίζουμε τον David Defeis, τη ψυχή και το μυαλό των Virgin Steele. Με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του νέου τους άλμπουμ με τίτλο “ The Black Light Bacchanalia” μας δώθηκε η ευκαιρία να συνομιλήσουμε με τον David και να μας πει ορισμένα πράγματα για αυτό. Αλλά μία συζήτηση με τον Θεούλη πάντα έχει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον! Απολαύστε τι μας είπε:

Ερ: David, είναι μεγάλη τιμή για εμένα και για το Metal Holocaust που μας παραχωρείς αυτή τη συνέντευξη και σου είμαστε ευγνώμονες. Μάλιστα (εντελώς τυχαία) πρόσφατα έκανα μια επανάληψη σε όλα τα άλμπουμ των Virgin Steele από την αρχή σας μέχρι το “Visions of Eden” του 2006.

David: Πολλά χαιρετίσματα και “Efharisto Poli” (σ.σ το έγραψε όπως το βλέπετε)! Είναι ευχαρίστηση μου να απαντήσω στις ερωτήσεις σου…

Τέλεια (σ.σ. το λέει για το 2^ο σκέλος της πρότασης μου)! Ελπίζω να απόλαυσες την εμπειρία…

Ερ: Είσαι στους VIRGIN STEELE και παίζεις Heavy metal από την αρχή των 80's. Τι είναι αυτό που σε κάνει να συνεχίζεις; Τι σε κάνει να σηκώνεσαι και να φωνάζεις "Victory is mine!";

David: Είναι ένας δαίμονας μέσα μου που δεν με αφήνει… Ακόμα έχω φοβερό πάθος, επιθυμία για ζωή και για νέες εμπειρίες, αλλά και μια φλεγόμενη επιθυμία να τα μετατρέψω όλα αυτά σε ήχο. Εμπνέομαι συνέχεια και θέλω να πιάσω όλο τον κόσμο, σε  όλες του τις μορφές και να δημιουργήσω έναν καθρέφτη όπου θα τον μοιράζομαι με όλον τον υπόλοιπο πλανήτη και πέρα από αυτόν (σ.σ.!!!).

Ερ: Όταν πρωτοξεκινήσατε ποιοι ήταν οι στόχοι σας; Έχουν επιτευχθεί; Έχουν αλλάξει καθόλου από τότε μέχρι σήμερα, ή έχουν αλλάξει για το μέλλον;

David: Ο στόχος έγινε εμφανέστατος κατά τη διάρκεια του ταξιδιού μας από τότε μέχρι σήμερα. Δεν είχα μεγάλες προσδοκίες όταν πρωτοξεκινήσαμε. Ήθελα απλά να δημιουργήσω και να παίξω τη μουσική που αγαπώ. Καθώς όμως κερδίζαμε όλη αυτή την εμπειρία, άρχισα να καταλαβαίνω ότι αυτό που έκανα δεν ήταν ακριβώς «χτίσιμο» καριέρας, αλλά δημιουργία ενός «τρόπου ζωής» που μου έδωσε τη σημασία και το νόημα της ύπαρξης μου και έγινε οδηγός μου κατά το διάστημα της παρουσίας μου στην γη. Να γίνει η ζωή μου ένα έργο τέχνης, αυτό ήταν το νόημα. Αυτός ο στόχος επετεύχθη. Και συνεχίζει να είναι το σχέδιο μου για το μέλλον. Θέλω να συνεχίσω, να προσπαθώ πάντοτε να κάνω την ζωή μου να αξίζει να τη ζω, να συνεχίσω να δημιουργώ, ανεξάρτητα αν αυτό που κάνω είναι επιτυχημένο ή όχι,  αυτά έχει η  δουλειά. Όμως αυτό δεν έχει νόημα. Αυτό που είναι αρκετά σημαντικό στη ζωή, είναι η διαδικασία της δημιουργίας, η επεξεργασία της δουλειάς. Οι επαφές που γίνονται καθ’ όλη τη διάρκεια… η επικοινωνία.

Ερ: Μπορείς να παρουσιάσεις στο Ελληνικό κοινό σας το νέο επερχόμενο άλμπουμ σας με τίτλο “The Black Light Bacchanalia”; Τι πρέπει να περιμένουμε από αυτό;

David: Σίγουρα! Ας αρχίσουμε με τον τίτλο. Είναι ο δικός μου τρόπος για να πω κάτι σαν “Αυτή είναι μια τρελή ζωή”… Ίσως να μπορεί να παρομοιαστεί με τον τρόπο σκέψης που ο Δάντης ονόμασε την δουλειά του “Θεία Κωμωδία”. Μιλάει για την ζωή και όλη την πολύπλευρη τρέλα της, όπως και εγώ εννοώ κάτι παρόμοιο με την φράση “The Black Light Bacchanalia”. Και εγώ μιλάω για την ζωή και όλο το συνοδευόμενο δράμα, τις ενοχλήσεις και τον πόνο, το πάθος, τη χαρά και τη λύπη. Με την φράση αυτή επίσης εννοώ “Οι Μεγάλες Αντιθέσεις”. Όπως όταν μια κουλτούρα κατακτά μια άλλη, οι θεότητες του κατακτημένου λαού γίνονται δαίμονες στην θρησκεία των κατακτητών. Όλα έρχονται τα πάνω - κάτω. Αυτό είναι ακριβώς αυτό που έγινε στον Παγανισμό και τον Γνωστικισμό. Οι παγανιστές θανατώθηκαν και η λατρεία του Βάκχου/Διόνυσου μαζί με τις γιορτές τους απαγορεύτηκαν. Αλλά... με την λάμψη του μαύρου φωτός τα λευκά πράγματα φωτίστηκαν... ενώ τα υπόλοιπα χρώματα ξεθώριασαν στις σκιές… Οι Παγανιστές έγιναν underground…. 

Ερ: Υπάρχουν διαφορές από το τελευταίο σας άλμπουμ “Visions of Eden”;

David: Ναι. Συνεχίζει την ιστορία που ειπώθηκε στο προηγούμενο άλμπουμ και μουσικά συνδέονται κατά κάποιο τρόπο, αλλά είναι ένας διαφορετικός μουσικός κόσμος και έχει το δικό του μοναδικό χαρακτηριστικό. Είναι ίσως ηχητικά πιο επιθετικό, πιο άγριο και πιο ώμο, ίσως λόγω του θέματος και του συνόλου των συγκρούσεων που υπάρχουν στους στίχους του.

Ερ: Πόσα κομμάτια υπάρχουν στο νέο άλμπουμ και πόσο μεγάλη είναι η διάρκεια του;

David: Έχει 11 κομμάτια στο “κανονικό” CD. Υπάρχουν ακόμα 3 bonus tracks στο bonus δίσκο. Το κανονικό άλμπουμ έχει διάρκεια σχεδόν 80 λεπτά. Είναι αρκετά μεγάλο!

Ερ: Και ποιο είναι το θέμα του; Για τι μιλάει; Θα είναι concept album ή ξεχωριστά κομμάτια;

David: Είναι ένα concept album. Αλλά… μπορείς να το ακούσεις και να το καταλάβεις και σαν stand-alone επίσης. Δεν είναι απαραίτητο να ακούσεις όλο το άλμπουμ για να το απολαύσεις. Παρόλα αυτά, συνεχίζει την ιστορία που ξεκίνησα με το “Visions Of Eden”, και περιέχει όλα αυτά τα στοιχεία στη σύναψη του, με τον θάνατο της Lilith (στο TO CROWN THEM WITH HALOS), και επίσης ο Θεός τελικά θρηνεί για την ζημιά που έκανε και το χάος που σφυρηλάτησε στο ETERNAL REGRET. Εξισώνω την Lilith με την Hypatia( την αρχαία Παγανίστρια αστρονόμο/φιλόσοφο της Αλεξάνδριας, που δολοφονήθηκε από τους μοναχούς) και την Joan Of Arc και την Lyzebel, (μία Σουμέρια Βασίλισσα που ο περισσότερος κόσμος την γνωρίζει ως Jezebel, αλλά το όνομα είναι μία παραποίηση του αυθεντικού ονόματος Lyzebel, που σημαίνει ότι ο Baal έχει εξυψωθεί. Αυτή επίσης δολοφονήθηκε), όπως επίσης και όλες τις διάφορες θεότητες. Συνεχίζω την αναφορά του θανάτου του παγανισμού και της εξάλειψης των αρχών των θηλυκών θεοτήτων κατά την άνοδο του «Mountain-Fire-Father God», αλλά την πηγαίνω παραπέρα μιλώντας για την άνοδο της  “οργανωμένης” θρησκείας και τα σημάδια της πάνω στον παγανισμό και τον μεταγενέστερο ερχομό της Σκοτεινής Εποχής. Παρόλα αυτά, αυτά που λέω στο άλμπουμ, για να είμαι ειλικρινής αναφέρομαι στην σημερινή Σκοτεινή Εποχή και την άνοδο του φονταμενταλισμού σε όλες τις μορφές τις ζωής, όχι μόνο της θρησκείας, αλλά και στην πολιτική και οπουδήποτε αλλού. Και τελικά το άλμπουμ μιλάει για την επανάσταση. Επανάσταση απέναντι στις αρχές, τον Θεό, την κυβέρνηση, οτιδήποτε…  Αυτό είναι πολύ φανερό σε τραγούδια όπως το THE ORPHEUS TABOO.

Ερ: Πρέπει να παραδεχτώ ότι λατρεύω το εξώφυλλο του δίσκου! Ποιανού ιδέα ήταν και ποιος το δημιούργησε;

David: Βρίσκω όλα τα εξώφυλλα από διάφορα πράγματα που έχω στο σπίτι μου. Τα εξώφυλλα είναι γκραβούρες από παλιό ξύλο από το 1400 ή το 1500 και αφορά την ιερά εξέταση ή διάφορα απόκρυφα θέματα. Επίσης έχω αρκετές σχετικές εικόνες μέσα στο booklet. Και αυτές επίσης είναι εικόνες που έχω στο σπίτι. Οι γκραβούρες για το εξώφυλλο και τα εσώφυλλα είναι τα εξής: Asmodeus The Destroyer του Collin de Plancy, Temptation of Saint Anthony του Martin Schongauer, The Witches Sabbath on the Brocken, The Nightmare του Simonet, Various executions στο booklet του Joost Damhouder. Οι “πίνακες” μέσα στο booklet έγιναν από έναν φίλο μου τον Julian Iliev. Έκανε κάποιο είδος μίξης media art σε computer που είναι ένα μέρος του φωτογραφία/ζωγραφική και το υπόλοιπο από κάτι άλλο. Έχω έναν ταλαντούχο νεαρό από την Γερμανία που τα έχει συναρμολογήσει όλα. Λέγεται Jens Reinhold.

Ερ: Υπάρχει μια φήμη ότι σχεδιάζεται να κυκλοφορήσετε ένα DVD live album, με τρείς ώρες μαγνητοσκοπημένου show από το DOWNTOWN CLUB (στο Long Island της Νέας Υόρκης) το 2002, το οποίο θα περιλαμβάνει και ένα ακουστικό live παιγμένο στην Μόναχο το 2000! Θα πρέπει να το περιμένουμε κάτι τέτοιο ή είναι απλά φήμες;

David: Όχι… αυτά είναι απλά φήμες. Θα κάνουμε ένα DVD, αλλά δεν θα περιέχει αυτές τις συγκεκριμένες συναυλίες. Αυτές μπορείς να χρησιμοποιηθούν εδώ και εκεί, αλλά όχι απαραίτητα ολόκληρες. Ελπίζω να έχουμε τελειώσει το DVD μέχρι το τέλος του επόμενου χρόνου…

Ερ: David, διάβασα ότι είσαι ένας τελείως αυτοδίδακτος τραγουδιστής. Λοιπόν, θεωρώντας την φωνή σου απίστευτη, έμεινα έκπληκτος όταν το έμαθα αυτό!

David: Ευχαριστώ για την καλοσύνη σου. Ναι είμαι αυτοδίδακτος. Κατά την διάρκεια των τελευταίων χρόνων έλαβα λίγη σοφία από έναν τραγουδιστή όπερας, που μου έμαθε μερικές πολύ χρήσιμες ασκήσεις που χρησιμοποιώ τώρα για ζέσταμα. Αλλά ναι, πήγα από το πρώτο μας άλμπουμ μέχρι το τελευταίο ως ένα αυτοδίδακτος τραγουδιστής καλώς ή κακώς.  

Ερ: Όταν γράφεις μουσική από πού σου έρχονται ιδέες ή από πού παίρνεις την έμπνευση σου;

David: Από τη ζωή! Ζω στο χείλος του γκρεμού και επιστρέφω για να πω αυτό που έζησα. Η “σπίθα” εμφανίζεται σε διαφορετικές στιγμές, σε διαφορετικές μορφές. Μερικές φορές μου έρχεται η μουσική έμπνευση πρώτα… άλλες φορές μου έρχονται οι στίχοι πρώτα και άλλες φορές και τα δύο ταυτόχρονα . Αλλά οποιαδήποτε μορφή και να έχει η αρχική έμπνευση… η αληθινή δουλειά είναι να κάνεις τις ιδέες ένα ολοκληρωμένο τραγούδι. Αυτό θέλει υπομονή, πειθαρχία και επιμέλεια.  

Ερ: Ξέρω ότι είσαι παθιασμένος με την Ελληνική Μυθολογία. Μπορείς να μου πεις πότε την πρώτο- ερωτεύτηκες;

David: Ήταν πάντα γύρω μου. Μεγάλωσα σε ένα σπίτι όπου ο πατέρας μου ήταν διευθυντής, παραγωγός και ηθοποιός σε θεατρικά έργα… και κάποια από αυτά τα έργα ήταν Ελληνικό Δράμα… και έτσι ξεκίνησα. Μου κίνησαν την περιέργεια αυτά τα έργα και άρχισα να διαβάζω μυθολογία και από ότι φαίνεται οι μύθοι ήταν γύρω μου στην καθημερινή μου ζωή. Αυτός ο κόσμος μου φαινόταν όλο και περισσότερο πραγματικότητα για μένα… είναι πάντα εκεί με τα  μάτια ανοιχτά.

Ερ: Όταν δεν δουλεύεις πάνω στην μουσική ή δεν είσαι στον δρόμο για περιοδεία, τι απολαμβάνεις να κάνεις;

David: Γυμνάζομαι… με κρατάει σε φόρμα. Επίσης τρώω σαν μανιακός και πίνω κρασί…. Προσπαθώ να μάθω νέα πράγματα… το άλλο μου μεγάλο πάθος είναι οι γυναικείες μορφές.

Ερ: Πολλά τρελά πράγματα συμβαίνουν σε περιοδείες, έχει κάποια να μοιραστείς μαζί μας;

David: Θυμάμαι μια φορά σε μία περιοδεία, πήγαινα 2 μπουκάλια κρασί στο λεωφορείο του συγκροτήματος που μας έκανε support και καθώς ανέβαινα τα σκαλιά του λεωφορείου, τα δύο μπουκάλια χτυπήσανε μεταξύ τους και σπάσανε. Αλλά όπως χύνονταν έκαναν έναν τόσο υπέροχο μουσικό ήχο, που εθίστηκα και προσπάθησα να επαναλάβω το γεγονός για να πετύχω τον ίδιο ήχο, οπότε έσπαζα οποιοδήποτε μπουκάλι ερχόταν στα χέρια μου… Το επόμενο πρωινό ένας από τους road crew είπε μόλις με είδε “aχχχχ… να’τος, ο master of the great destruction”….

Ερ: Αν επρόκειτο να γίνεις ναυαγός, τελείως μόνος σε ένα νησί, αλλά είχες μαζί σου το i-pod σου (ή το cd player σου αν προτιμάς), ποια θα ήταν τα 10 albums που θα ήθελες να έχεις μαζί;

David: Από άλλους καλλιτέχνες: Led Zeppelin 1 & 2, Queen 1, 2 και Sheer Heart Attack, T.Rex Electric Warrior, και Tanx, το πρώτο Black Sabbath, Kate Bush-Dreaming Of Sheep, το πρώτο Tori Amos. Ή αν ήταν δυνατόν το VIRGIN STEELE COLLECTION…

Ερ: Ποιους άλλους μουσικούς ή συγκροτήματα θαυμάζεις, εάν υπάρχει κάποιο φυσικά;

David: Robert Plant, Jimmy Page, TYPE O NEGATIVE, QUEEN… και η λίστα συνεχίζεται…

Oκ, David. Ένα τελευταίο μήνυμα για το ελληνικό κοινό;

David: Στην υγειά σας και ευχαριστώ πάρα πολύ για την πίστη σας και την υποστήριξη σας! Ευχόμαστε να σας δούμε ΌΛΟΥΣ πολύ σύντομα BY THE HAMMER OF ZEUS!

David DeFeis October 21, 2010