Περίμενα διαφορετική την συγκεκριμένη κυκλοφορία. Δυστυχώς δε μπορώ να πω πως με ξετρέλανε. Οι Φιλανδοί Azaghal με το μέτριο Nemesis δε κατάφεραν να ταράξουν τα νερά αντιθέτως, τα άφησαν σε ηρεμία. 

Ανανεωμένοι σε lineup (για όσους από εσάς δεν ακούσατε το split που κυκλοφόρησαν το 2011). Στη τελευταία ολοκληρωμένη κυκλοφορία πάντως (Teraphim),  τα μέλη ήταν τρία. Πλέον, τα μέλη είναι τέσσερα με τον Varjoherra (φωνητικά) να αποτελεί παρελθόν, τη θέση του να έχει πάρει ο Niflungr (φωνητικά και μπάσο) και επίσης να έχει προστεθεί ο Chernobog στα τύμπανα.  

Η ακρόαση του Nemesis σε ξαναγυρίζει στα άλμπουμ των ετών 2004,2005 και 2009 (Perkeleen Luoma, Codex Antitheus και Teraphim αντίστοιχα) τα οποία δεν έχουν χαραχτεί και με την καλύτερη ανάμνηση στο μυαλό μου, γιατί  ενώ ήταν “σκοτεινά”, ήταν και τα τρία ίδια σε ήχο. Δεν υπήρχε κάποια διαφορά μεταξύ τους. 

Ακριβώς αυτό το φαινόμενο συναντάμε και στο Nemesis.

Υπάρχουν κομμάτια μέσα στο δίσκο που κάνουν τη διαφορά και μπορεί να σας κινήσουν το ενδιαφέρον, όπως το In Deathlike Silence το πιο γρήγορο κομμάτι από όλα τα άλλα, το οποίο παρόλο και αν το άλμπουμ όλο σας απογοητεύσει, το συγκεκριμένο θα δηλώνει παρόν και θα σας τονίζει πως και το Φιλανδικό black metal είναι εξίσου καλό και δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τις black metal σκηνές άλλων χωρών.

Μία ώρα παρά δέκα λεπτά θα σας “κοστίσει” τo Νemesis από τον χρόνο σας,  αν βλέπετε πως βαριέστε να τον ακούσετε όλο τότε απλά ακούστε σίγουρα το κομμάτι που πριν από λίγο ανέφερα και και προσθέστε τα Black Legions of Satan και  The Pit of Shoggoths.

Kαι τα δύο αυτά κομμάτια θα σας θυμίσουν Carpathian Forest αλλά πιο αργό ρυθμό.

Σίγουρα θα περιμένω κάτι καλύτερο από τους Azaghal γιατί στο παρελθόν το έχουν αποδείξει και οι ίδιοι (βλέπε Of Beasts And Vultures).

Για τους θιασώτες των Φιλανδικών ακουσμάτων (Barathrum, Sargeist, Horna, Behexen κτλ) δε νομίζω πως το συγκεκριμένο άλμπουμ θα σας ενθουσιάσει… οπότε μη το ρισκάρετε!