| Primal Fear - Unbreakable (Frontiers Records) |
|
| Συντάχθηκε απο τον/την Jim “Stormrider” Kapetanopoulos |
| Πέμπτη, 26 Ιαν 2012 21:36 |
Ένατη studio δουλειά λοιπόν για την μπάντα των Mat Sinner/Ralph “θέλω να γίνω Ηalford στην θέση του Halford” Scheepers και ο ατσαλένιος αετός trademark του σχήματος ανοίγει τα φτερά του στους ουρανούς του τευτονικού heavy metal.
Βασισμένο στην κλασσική δομή όλων των προηγούμενων κυκλοφοριών τους κινούμενο σε δοκιμασμένα μονοπάτια από heavy power δυναμίτες, συναυλιακά singalong κομμάτια και μπαλάντες η μπάντα συνθέτει και μας προσφέρει αυτό που ξέρει να κάνει πολύ καλα. Μελωδίες διάσπαρτες σε όλο το άλμπουμ, ατσάλινα riffs και double bass drumming σε κομμάτια όπως το “Strike” και “Give em hell”, τα επικής ατμόσφαιρας “Marching again”, “Where eagles die” και το υπέροχο “Born again” καθώς και τα συναυλιακά “Metal nation” και “Bad boys wear black” (απίθανος τίτλος!!). Φυσικά και χωρίς να τίθεται θέμα προς συζήτηση αν και ακούγεται πλέον τετριμμένο όλος ο δίσκος έχει μία Priest ατμόσφαιρα και οι κλασσικές ψιλές του Scheepers - o οποίος έφτασε πολύ κοντά μετά την αποχώρηση του Μetal God από τους Priest να γίνει ο επόμενος τραγουδιστής της μπάντας αλλά έχασε στα σημεία από τον Tim Ripper Owens -είναι στα γνωστά πολύ υψηλά επίπεδα. Γενικά δεν έχουμε να κάνουμε με έναν δίσκο καινοτομία στην heavy metal μουσική όμως ακούγεται δυνατά και προσφέρεται για πρώτης τάξεως headbanging και air guitaring.Αν μη τι άλλο οι Primal Fear μας έμπασαν δυναμικά στο 2012 κι έδειξαν ότι με αυτή τους την κυκλοφορία ξεπέρασαν την μετριότητα στην οποία κινήθηκαν στο προηγούμενο άλμπουμ τους, “16:6 Before the devil knows you re dead”. Γυρνάμε λοιπόν το volume στο 10, ανοίγουμε μία παγωμένη γερμανική μπίρα και καλή ακρόαση. ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ 80/100 |







Ένατη studio δουλειά λοιπόν για την μπάντα των Mat Sinner/Ralph “θέλω να γίνω Ηalford στην θέση του Halford” Scheepers και ο ατσαλένιος αετός trademark του σχήματος ανοίγει τα φτερά του στους ουρανούς του τευτονικού heavy metal.
Βασισμένο στην κλασσική δομή όλων των προηγούμενων κυκλοφοριών τους κινούμενο σε δοκιμασμένα μονοπάτια από heavy power δυναμίτες, συναυλιακά singalong κομμάτια και μπαλάντες η μπάντα συνθέτει και μας προσφέρει αυτό που ξέρει να κάνει πολύ καλα. Μελωδίες διάσπαρτες σε όλο το άλμπουμ, ατσάλινα riffs και double bass drumming σε κομμάτια όπως το “Strike” και “Give em hell”, τα επικής ατμόσφαιρας “Marching again”, “Where eagles die” και το υπέροχο “Born again” καθώς και τα συναυλιακά “Metal nation” και “Bad boys wear black” (απίθανος τίτλος!!). Φυσικά και χωρίς να τίθεται θέμα προς συζήτηση αν και ακούγεται πλέον τετριμμένο όλος ο δίσκος έχει μία Priest ατμόσφαιρα και οι κλασσικές ψιλές του Scheepers - o οποίος έφτασε πολύ κοντά μετά την αποχώρηση του Μetal God από τους Priest να γίνει ο επόμενος τραγουδιστής της μπάντας αλλά έχασε στα σημεία από τον Tim Ripper Owens -είναι στα γνωστά πολύ υψηλά επίπεδα. Γενικά δεν έχουμε να κάνουμε με έναν δίσκο καινοτομία στην heavy metal μουσική όμως ακούγεται δυνατά και προσφέρεται για πρώτης τάξεως headbanging και air guitaring.