Καλή χρονιά παιδιά! 

Το 2011 πέρασε, και δε μπορώ να πω πως άφησε τις καλύτερες αναμνήσεις σε όλους μας!

Τα μοναδικά πράγματα που θα θυμάμαι με χαρά τη χρονιά που μας πέρασε, είναι το πόσο καλά πέρασα στη Φλώρινα με τους φίλους μου αλλά και τις κυκλοφορίες (κατά μέσο όρο) των συγκροτημάτων ακούσαμε πέρυσι (πατάτες δυστυχώς δεν εξέλειψαν όμως!). 

Το 2012 πιστεύω κάνω “ποδαρικό” με το δεξί και αυτό γιατί την κυκλοφορία για την οποία θα σας γράψω την θεωρώ εξαιρετική για το είδος της!

Alcest λοιπόν, Γαλλικό blackοalternative καταστάσεις (το alternative τους είναι γνωστό και ως shoegazing). Να προσθέσω επίσης πως στη συγκεκριμένη περίπτωση black δεν είναι η μουσική αλλά τα φωνητικά και αυτά υπό προϋποθέσεις !
Στα κομμάτια ακούγονται τα γνωστά Γαλλοαγγλόφωνα φωνητικά, με rock-μελαγχολικούς ρυθμούς.

8 κομμάτια συνολικής διάρκειας πενήντα λεπτών και εικοσιτεσσάρων δευτερολέπτων θα σας “ταξιδέψουν” σε εκείνη τη βροχερή – μουντή στιγμή την οποία θα παρακολουθείτε από το θολό σας παράθυρο (το γνωστό μελαγχολικό σκηνικό!).

Οι φοβερές μελωδίες σε συνδυασμό με τη φωνή του Stéphane “Neige” Paut, φέρουν ένα εξαίσιο αποτέλεσμα που σε κάνουν να μη βαριέσαι ούτε ένα κομμάτι του δίσκου, και να θες να ξαναπαίζει ο δίσκος ξανά και ξανά.

Οφείλω να ομολογήσω πως ο Νeige με τον συνεργάτη του (από το 2009 επίσημα πλέον) Winterhalter μετά το πάρα πολύ καλό Écailles de Lune έκαναν για ακόμα μια φορά εξαιρετική δουλειά.

Τα κομμάτια που ξεχώρισα είναι δύο:

Το πρώτο που ξεχώρισα (και για να πω την αλήθεια μου άρεσε περισσότερο από όλα μέσα στο δίσκο) είναι το Là Où Naissent Les Couleurs Nouvelles στο οποίο και ακούγονται και τα black φωνητικά σε ένα σημείο (τα φωνητικά αυτά, θα σας θυμίσουν τα φωνητικά από το κομμάτι Dueil angoisseus (Christine de Pisan, 1362–1431) από Peste Noire. Ναι ήταν η εποχή που και ο Neige και ο Winterhalter έπαιζαν σε αυτούς).

Και τέλος το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου, Les Voyages De L'Âme του οποίου ο ρυθμός είναι εξαιρετικός!

Για όσους από εσάς δε τους ξέρετε, πιστέψτε με αξίζει να κάνετε μια προσπάθεια! Για όσους πάλι από εσάς τους ξέρετε, δεν κάνω καν τον κόπο να σας αναφέρω πως πρέπει να ακούσετε το δίσκο…