Πέμπτο άλμπουμ αισίως για τους Καλιφορνέζους,  την μπάντα του κιθαρίστα, βασικού συνθέτη και mastermind, John Cobbet, οι οποίοι το 2010 πραγματοποίησαν μία μεταγραφή πολλών μεγατόνων από την Cruz Del Sur, στην μεγάλη και τρανή Μetal Blade, η οποία επανακυκλοφόρησε όλη την δισκογραφία τους.  Το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό είναι ότι η μπάντα θα μεγαλοπιάστηκε, πως άλλαξαν το ύφος τους σε πιο ευκολόπεπτα μουσικά μονοπάτια αλλά μόνο έτσι δεν είναι. Η εξέλιξη που τους διέκρινε σε όλα τα προηγούμενα άλμπουμ τους συνεχίζεται και σε τούτο όπου ξεχειλίζουν οι πολύ καλές ιδέες και η έμπνευση από την πρώτη κιόλας στιγμή που ακούς την πρώτη νότα.

Όσο και να προσπαθείς να βάλεις μία ταμπέλα στην μουσική τους είναι μάταιο. Δεν χρειάζονται και οι ταμπέλες στην μουσική στο φινάλε. Στο άλμπουμ έχει γίνει πολύ καλή κιθαριστική δουλειά που ωθεί το ήδη πολύ καλό επίπεδο των συνθέσεων. Τα γυναικεία φωνητικά έχουν μειωθεί αρκετά χωρίς όμως αυτό να αφαιρεί κάτι από το συνολικό αποτέλεσμα και αυτό που κάνει εντύπωση ακρόαση με την ακρόαση είναι η ποικιλία των ιδεών και η ποιότητα της μουσικής. Κορυφαίες συνθέσεις του δίσκου το ομώνυμο, το “The Day The City Died”, το “Grey Wednesday” και το 10λεπτο άκρως “προοδευτικό” “Going Somewhere”.

Εν κατακλείδι έχουμε να κάνουμε με έναν δίσκο που ακούγεται με ανοικτά μυαλά και αυτιά μακριά από τα τετριμμένα intro – chorus – solo – chorus – outro. Ένας δίσκος που ακούγεται άνετα από τους οπαδούς κάθε μουσικού ιδιώματος. ΙΔΕΕΣ-ΕΜΠΝΕΥΣΗ-ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ-ΜΟΥΣΙΚΗ Ladies and Gentlemen… Ο 17^ος δρόμος….

Βαθμολογία: 88/100